บทที่ 35 เวินหมิน
คำพูดของเวินโจวทำให้เธอทำตัวไม่ถูก
เฝ่ยชิงรั่วยืนอึดอัดใจอยู่ที่เดิม สายตามองไปทางเวินหมินเพื่อขอความช่วยเหลือ
“คุณเฝ่ยเป็นแขกมาร่วมงานเลี้ยง พูดจาแบบนี้มันไม่สุภาพเกินไปแล้วนะ อาโจว!” เวินหมินดุเขา ครั้นเห็นเวินโจวมีสีหน้าคัดค้าน เขาก็เปลี่ยนเรื่อง หันไปพูดกับเฝ่ยชิงรั่วว่า “ได้ยินว่าน้องสาวของคุณก็มาที่นี่ด้วย นี่เป็นครั้งแรกของเธอที่เข้าร่วมงานเลี้ยงสังสรรค์ประเภทนี้ นั่นย่อมหลีกเลี่ยงข้อผิดพลาดไม่ได้ คุณพาเธอมาที่นี่เถอะ มีคุณพามาเธอจะได้เรียนรู้และสัมผัสโลก”
“ตกลงค่ะ คุณพ่อก็บอกเรื่องนี้กับฉันไว้เหมือนกันค่ะ” เฝ่ยชิงรั่วถอนหายใจโล่งอก
ใครก็ตามที่เคยเห็นเฝ่ยไป๋ลู่ จะได้รู้ว่าแม้เพียงเส้นผมของเฝ่ยชิงรั่ว เฝ่ยไป๋ลู่ก็เทียบไม่ได้เลยสักนิด
เธอกับเฝ่ยไป๋ลู่ต่างกันราวเมฆกับโคลนตม ดังนั้นการที่เธอได้อยู่ตระกูลเฝ่ยก็เป็นเรื่องสมเหตุสมผลแล้ว!
เวินโจวเบ้ปาก ในฐานะเจ้าของบ้าน เขาย่อมรู้ว่าครอบครัวเฝ่ยกำลังก่อปัญหาอะไรที่หน้าประตู
เฝ่ยไป๋ลู่ได้รับคำเชิญจากแขกผู้ทรงเกียรติอย่างคุณชายสามเวิน เธอจะเป็นคนขี้อายที่เพิ่งเข้าร่วมงานเลี้ยงครั้งแรกอย่างนั้นเหรอ?
พี่เวินหมินกับลูกสาวตัวปลอมดูถูกคนเกินไปแล้ว
เวินโจวเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับเฝ่ยไป๋ลู่ เธอได้รับคำเชิญมาด้วยวิธีไหนกันแน่? และมีความสัมพันธ์อะไรกับคุณชายสามเวินกัน?
ในเมื่อเป็นแบบนี้ ไม่สู้ได้เจอหน้า แล้วถามใ