!”
จินหลินระเบิดโทสะก่นด่า
ที่แท้ คนทั้งสิบนี้ล้วนเป็ นอัจฉริยะจากต้าฉู่! มิน่าจึงแข็งแกร่งนัก
ฟางซิงใช้พลังวิญญาณลากศพของหวังหลานกลับมา สภาพ ของเขาดูไม่เหมือนคนอีกต่อไป
อัจฉริยะจากต้าเซี่ยทั้งหลายล้วนเดือดดาล โทสะในอกเจียนปะทุ เต็มทน
แม้พวกเขาจะมิได้มีความสัมพันธ ์แน่นแฟ้ นกับหวังหลานมากนัก แต่ทุกคนล้วนเป็ นสหายจากต้าเซี่ยเหมือนกัน
ยามเห็นสหายตกตายอย่างอนาถ จะไม่เกิดโทสะได้อย่างไร
เจียงผิงอันกาหมัดแน่น สายตาเย็นเยียบสุดขั้ว
ศึกอันดุเดือดในจัตุรัสยิ่งทวีความร ้ายแรง จางรั่วรั่วต่อสู้ถวาย ชีวิตลืมความตาย
ขณะเดียวกัน พลังต่อสู้อันทรงอ านาจก็สยบจ้าวเทียนอี้ลงครั้ง แล้วครั้งเล่า
จูอวี้หลิง เด็กสาวผู้หนึ่งจากต้าฉู่ตะโกน “จ้าวเทียนอี้ ไสหัวลงมา ได้แล้ว อย่าโอ้เอ้ คืนนี้ข้ายังต้องรีบกลับไปกินข้าวนะ”
“หุบปาก!”
จ้าวเทียนอี้รับคาหยามเย้ยมิได้เป็ นที่สุด วันนี้เขารู ้สึกขายหน้า เกินไปแล้ว
เขาถลึงตาใส่จางรั่วรั่วตรงหน้า “นางแพศยา คิดว่าตัวเองใช ้วิชา ต้องห้ามเป็ นคนเดียวหรือ?”
จ้าวเทียนอี้เฉือนนิ้วสังเวยเลือด
เพียงพริบตา ปราณน่าสะพรึงกลัวก็ทะลวงเวหา
จางรั่วรั่วผงะ
อวิ๋นหวงตะโกนจากด้านหลัง “รั่วรั่ว! รีบยอมแพ้เร็วเข้า!”
ปราณนี้ทาให้อวิ๋นหวงสัมผัสอันตรายถึงตาย จางรั่วรั่วมิอาจ ต่อกรได้เลย
จางรั่วรั่วเหลือบมองหวังหลานผู้กลายเป็ นเศษเนื้อ ก่อนจะแผด เสียงแหลม “ผู้ฝึกตนจากต้าเซี่ยอย่างข้า จะตายก็ตาย
