รมดา ๆ แต่ทั้งบรรยากาศรอบกายและใบหน้าที่สะดุดตา ย่อมทำให้ผู้คนเมินต่อรูปร่างหน้าตาของเธอได้
เพียงการแต่งตัวเรียบง่ายนี้ก็ดึงดูดใจผู้ชายได้มากแล้ว
ที่แท้เฝ่ยไป๋ลู่ก็ได้รับจดหมายเชิญด้วยการปีนขึ้นเตียงผู้ชาย… ดวงตาของเฝ่ยชิงรั่วพลันแสดงความรังเกียจ และความไม่มั่นคงในใจก็เลือนหายไป
“ถึงจะเขียนคำว่า ‘เฝ่ย’ ไม่ได้แม้แต่ขีดเดียว หรือต่อให้เฝ่ยไป๋ลู่จะสร้างปัญหาอีกครั้ง เธอก็ยังคงเป็นคนตระกูลเฝ่ยและลูกสาวของฉัน”
หลังจากเว้นช่วง เฝ่ยมายังบอกกับเฝ่ยชิงรั่วอีกว่า “นี่เป็นครั้งแรกที่เฝ่ยไป๋ลู่มาร่วมงานใหญ่ขนาดนี้ ดูแลเธอให้มากขึ้นและสร้างความสัมพันธ์อันดีกับเธอซะนะ”
เพื่อให้ได้รับจดหมายเชิญสำหรับแขกผู้มีเกียรติจากคุณชายสามเวิน พวกเขาจะต้องไม่ประมาทผู้ชายที่อยู่เบื้องหลังเฝ่ยไป๋ลู่
เฝ่ยมาตื่นเต้นมาก หากลูกสาวสองคนสามารถแต่งงานกับสักคนสองคนในงานเลี้ยงนี้ได้ ครอบครัวเฝ่ยย่อมจะได้รับประโยชน์มากมายแน่นอน
เขาต้องเปลี่ยนแผนไปทางเฝ่ยไป๋ลู่ และปรามไม่ให้เธอสร้างปัญหามากเกินไปเสียแล้ว
เฝ่ยชิงรั่วเห็นด้วยอย่างไม่เต็มใจ
[นี่ไป๋ลู่ ฉันไม่คิดว่าเธอจะแอบเข้ามาถ่ายทำรายการกินอาหารจริง ๆ หรอกนะ]
[มั่วอะไรล่ะ เราเดินเข้ามาทางประตูหน้าอย่างเปิดเผยและตรงไปตรงมา ทั้งยังมีจดหมายเชิญด้วย!]
[ยังไงก็ตาม ไป๋ลู่ได้จดหมายเชิญมาจากไหนน่ะ?]
บริกรกำลังพาเฝ่ยไป๋ลู่ไปยังห้องส่วนตัว พอเข้าไป โต๊ะรับประทานอาหารก็เต็มไปด้วยอาหา
