ทวะ เซี่ยชิงก็ถือโอกาสนี้สร ้าง ผลงานกลับเมืองหลวงได้!
“ท าตัวให้สบายเถิด พวกเจ้าห้าคนจะติดสิบอันดับแรกแน่นอน หากเจียงผิงอันเจียนพ่าย พวกเจ้าค่อยอ่อนข้อให้เขาชนะสักสองสาม ที จะได้ฉุดกันขึ้นมา”
ผู้เดียวที่เซี่ยชิงกังวลคือเจียงผิงอัน
เพราะนางหยั่งความแข็งแกร่งของเด็กนี่ไม่ได้ จึงมิอาจแน่ใจว่าจะ ชนะผู้อื่นได้หรือไม่
สีหน้าของจินหลินและฟางซิงพิกลขึ้นมา
นี่จะดูแลเจียงผิงอันดีเกินไปหน่อยแล้วกระมัง?
หรือข่าวลือในโลกภายนอกจะเป็ นจริง เจียงผิงอันกับองค์หญิงมี บางสิ่งในกอไผ่?
องค์หญิงแข็งแกร่งเพียงนี้ นางก็คงอยู่บนกระมัง……
“เจียงผิงอัน เตรียมตัวให้พร ้อม เจ้าต้องลงสังเวียนคนแรกใน วันนี้”
เซี่ยชิงกล่าวเตือน “หวังหลานเป็ นผู้ฝึกตนที่ชอบการต่อสู้ยืดเยื้อ อัจฉริยะทรงพลังมากมายถูกเขาลากรั้งจนเหนื่อยตาย หากปิดฉาก อย่างรวดเร็วได้ ก็ควรทาเช่นนั้นดีกว่า”
“ขอรับ”
เจียงผิงอันพยักหน้า แล้วเดินออกจากห้องส่วนตัวสู่ลานประลอง
สายตาผู้ชมนับล้านมองตามมา
“นี่คือเด็กเลี้ยงขององค์หญิงเก้าหรือ?”
“ชู่”
“ข้าหรือก็คิดว่าเขาเป็ นอัจฉริยะผู้หนึ่ง หากข้ามีทรัพยากร เพียงพอ ผู้ที่ยืนตรงนั้นก็เป็ นข้าได้”
“คนเช่นนี้หาควรค่าให้อยู่ที่นี่ไม่ รีบปล่อยหวังหลานมาจัดการ เขาได้แล้ว!”
หลายคนเปี่ยมความริษยาต่อเจียงผิงอัน คิดไปว่าเป็ นผู้ที่เซี่ยชิง เลี้ยงดูจนแกร่งกล้า หาใช่อัจฉริยะไม่ จึงไร ้คู่ควรอยู่ในลานประลอง ต่อไป
คู่ต่อสู้ขอ