้ จะยอมให้เกิดเรื่องอันใดกับจูต้าเหนียงไม่ได้เด็ดขาด
ครั้งนี้ไม่ต้องให้เจ้าหน้าที่ทางการและผู้อาวุโสเน้นย้ำอีก คนทั้งหมู่บ้านก็ล้วนเคลื่อนไหว เพียงเพื่อให้สามารถหา ‘ตำรับยาพื้นบ้าน’ ที่สามารถรักษาอาการบาดเจ็บได้
กล่องไม้เล็ก ๆ กล่องเดียวไม่เพียงพอ เย่อวี๋หรานจึงเปลี่ยนเป็นกล่องไม้กล่องใหญ่หนึ่งกล่องเอามาใส่ ‘ตำรับยา’ ทั้งหมด
กานอี้เซียนมองกองสิ่งของมากมายถึงเพียงนั้น มุมปากก็พลันกระตุก “จูต้าเหนียง ตกลงท่านจะเตรียมพร้อมเมื่อใด? ท่านดูสิ ไม่กี่เดือนมานี้กล่องพวกนี้เปลี่ยนไปตั้งหลายคราแล้ว”
หากไม่ใช่เพราะอาการบาดเจ็บของเย่อวี๋หรานเป็นเขาที่รักษาจนหายดีแล้ว เขาคงยังคิดว่าอาการบาดเจ็บของเย่อวี๋หรานร้ายแรงถึงตาย
“อย่างน้อยก็ต้องเป็นปี” เย่อวี๋หรานมีสีหน้าสงบ “หากดีขึ้นเร็วถึงเพียงนั้น พวกเขาก็จะคิดได้ว่าตำรับยาใดที่ได้ผล ตราบใดที่ยิ่งนานวันตำรับยาก็จะยิ่งมากขึ้น ก็จะทำให้พวกเขายิ่งไม่แน่ใจว่าเป็นตำรับยาไหนกันแน่ที่ใช้ได้ผล หรืออาจเป็นหลาย ๆ ตำรับยาผสมกันจนได้ผล นอกจากจะไม่กลัวตายแล้ว ไม่เช่นนั้นคนสมองปกติคงไม่หาเทียบยาจากในกล่องที่มากมายถึงเพียงนี้จากข้า”
ลูกหลานในอนาคตที่ไม่กลัวตาย “…”
ท่านบรรพบุรุษ ท่านหลอกให้ข้ามาตาย ฮือฮือฮือ…
กานอี้เซียนกลับมาครานี้เพราะเรื่องที่หมู่บ้านสกุลจูวางแผนที่จะซื้อที่ดินส่วนรวม
หากมีเพียงเย่อวี๋หรานเป็นคนซื้อเพียงคนเดียว ครอบครัวเดียวมีพื้นที่หลายหมู่ ถึง