ดเรื่องขึ้น กิจการจะทำอย่างไร อดตามไปด้วยกันหรือ? หากผู้หญิงสามารถหาเลี้ยงครอบครัวได้แล้วพวกนางจะยังต้องการผู้ชายไว้ทำไมกัน? แน่นอนว่าเพื่อปกป้องและช่วยแก้ปัญหาที่คิดไม่ตก…”
จูอู่ “…”
“ข้าพร่ำบอกสิ่งเหล่านี้กับเจ้าและพี่ชายเจ้า แล้วก็รู้ว่าพวกเจ้ามักจะบงการเมียและแทรกแซงอยู่เบื้องหลัง ทำเช่นนั้นก็ไม่เป็นไร เพียงแต่ต้องแทรกแซงให้ถูกที่ถูกทาง ข้าไม่คิดว่าเจ้าอยากให้เมียเจ้าต้องอิจฉาริษยาสะใภ้คนอื่นใช่ไหม?”
เขาส่ายหน้า
“ใช่แล้ว หากเจ้าไม่ต้องการเป็นกังวลก็เพียงบอกนางว่านางไม่เหมือนพี่สะใภ้สี่ของเจ้า ให้รู้จักคว้าแต่ในสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเท่านั้น หากสูงหรือไกลมือเกินไปก็ยอมแพ้เสีย แม้จะไม่ได้ผลประโยชน์มากก็ไม่สร้างความเดือดร้อนให้ครอบครัว หากอยากได้อยากมีเกินไปจนกลายเป็นคนโลภมากจะหลงผิดได้ง่าย ถ้าเจ้าไม่ช่วยจับตามองนางไว้แล้วนางทำผิดพลาดขึ้นมา เจ้าก็ต้องเป็นผู้รับผิดชอบ ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะอยากคอยตามก้นนางทั้งวันเพื่อช่วยตามเช็ดตามล้างหรอกใช่ไหม?”
จูอู่ “…”
ภรรยาของเขาไปทำสิ่งใดให้มารดาเขาเป็นกังวลถึงเพียงนี้กัน?
เขาครุ่นคิดอย่างหนักทว่าก็นึกไม่ออกเสียที
เขาไม่กล้าถามมารดาเพราะกลัวว่านางจะคิดว่าเขาชอบ ‘บงการ’ ภรรยา ถึงได้ต้องถามเรื่องทำนองนี้ ไม่เช่นนั้นจะเอาสิ่งใดไปบอกภรรยา เสียเวลาเปล่าไม่ใช่หรือ?
เมื่อจูอู่กลับมาถามหลินซื่อว่าช่วงนี้ทำอะไรลงไป นางก็งุนงงเล็กน้อย “ข้าทำอะไรหรือ? ข้าไม่ได
