สายตาจ้องมองเซวียนหยวนโม่เจ๋อกับเฟิ่งจิ่ว
หลายปีมานี้พลังของพวกเขาเพิ่มขึ้นรวดเร็วมากเช่นกัน กลับคิดไม่ถึงว่าตอนที่ได้พบกับทั้งสองอีกครั้ง พวกเขากลับกลายเป็นผู้แข็งแกร่งระดับราชันเทพแล้ว การมีอยู่ที่ฝืนกฎสวรรค์เช่นนี้อยู่ต่อหน้าพวกเขาแล้วจริงๆ
เฟิ่งจิ่วหยิบขนมขึ้นมากิน พูดด้วยท่าทางสบายๆ “เรื่องนี้พูดยาก อาจอยู่นานหน่อย อาจกลับไปอยู่ทางนั้นด้วยเช่นกัน แต่เหลิ่งหวาน่าจะยังไม่ได้บอกกับพวกเจ้ากระมัง ว่าโลกเบื้องบนและเบื้องล่างเชื่อมกันด้วยหนทางเซียน ถึงเวลานั้นหากพวกเจ้าอยากไป ก็ไปเยี่ยมที่โลกเบื้องบนได้”
เมื่อได้ฟังดังนั้นหลายคนอดไม่ได้ที่จะสบตากัน รู้สึกเหลือเชื่ออยู่บ้าง ฝ่ายซ่งหมิงก็ถามขึ้น “เจ้าหมายความว่าไม่ว่าพวกข้ามีระดับพลังอะไรก็ขึ้นไปโลกเบื้องบนได้หรือ”
“อืม ถูกต้อง”
นางพยักหน้า รู้สึกว่ารสชาติของขนมเกาลัดไม่เลวเลย จึงหยิบขึ้นมาป้อนเซวียนหยวนโม่เจ๋อ “เจ้าลองชิมดู ไม่หวานมาก รสชาติเกาลัดข้างในก็หอมมาก” นางพูดพร้อมกับมองเขาด้วยรอยยิ้ม
……….
