ตอนที่ 3467 ไม่เสียใจภายหลัง
ที่จริงเซวียนหยวนโม่เจ๋อไม่ค่อยชอบกินขนม แต่เห็นนางยื่นมาให้ ถึงได้อ้าปากกินขนมที่นางป้อน พอกินขนมไปแล้ว เขาก็จิบน้ำชาอีกคำหนึ่ง “อืม รสชาติใช้ได้ ไม่หวานมาก” ในใจคิดว่าในเมื่อนางชอบกิน คราวหน้าเขาจะให้คนที่จวนทำขนมที่นางชอบกินมากหน่อย
พวกซ่งหมิงเห็นสองคนป้อนขนมกันอยู่ในศาลา พลันอึ้งงันอย่างอดไม่ได้ พวกเขายังยืนอยู่ตรงนี้ไม่ใช่หรือ พวกเขาแสดงความรักกันต่อหน้าพวกตนเช่นนี้ได้ด้วยหรือ?
ตอนนี้จะไปก็ไม่ได้ ไม่ไปก็ไม่ได้เหมือนกัน ทำให้พวกเขาทำตัวไม่ถูกอยู่บ้าง
เฟิ่งจิ่วชำเลืองมองพวกเขา ส่งเสียงหัวเราะเบาๆ “พวกเจ้าอยากชิมหรือไม่” พูดแล้วนางก็โยนขนมชิ้นหนึ่งในมือให้ซ่งหมิงโดยพลัน
ซ่งหมิงชะงัก รีบตอบสนองและรับไว้ พลิกฝ่ามือคลายแรงที่จู่โจมมา ทำให้ขนมชิ้นนั้นนอนอยู่กลางฝ่ามือเขาโดยไม่บุบสลาย
ทว่าตอนซ่งหมิงรับขนมชิ้นนั้น เฟิ่งจิ่วก็โยนมาอีกสามชิ้น แบ่งให้พวกหนิงหลางสามคน เห็นพวกเขาทุกคนรับขนมได้ เฟิ่งจิ่วพลันยิ้มที่มุมปาก “พวกเจ้าแบมือให้ข้าดูหน่อย”
ซ่งหมิงแบมือ ยิ้มพลางว่า “หากจะทดสอบฝีมือพวกข้า อย่างน้อยก็น่าจะเตือนกันก่อน! ทำเอาตกใจไม่ทันตั้งตัวจริงๆ” ขนม
