บทที่ 850 พวกเจ้ายืนทึ่มกันทำไม ไปดึงคนออกมาให้ข้าสิ!
เรื่องการค้านั้น อู๋เจียงก็ไม่ใช่ว่าไม่ลองพยายามหารือกับผู้ชายในสกุลจู (ไม่มีทางเลือกเพราะผู้ชายทุกคนออกมาข้างนอกด้วย) แต่นอกจากจูซานแล้ว ดูเหมือนว่าผู้ชายคนอื่นจะไม่มีความรู้เลย
บางทีพวกเขาอาจมีความรู้อยู่บ้าง แต่หากต้องการถามจริง ๆ กลับเป็นพวกผู้หญิงที่รู้ชัดเจนกว่า
ยิ่งไปกว่านั้น เขารู้สึกว่าตัวเองกำลัง ‘ดูแคลน’ ผู้หญิงอีกด้วย
เป็นจูซานที่พาเขาไปหาเจ้าหน้าที่ทางการและผู้อาวุโสประจำหมู่บ้านเพื่อหารือเรื่อง ‘การร่วมกิจการ’ กัน ซึ่งสะใภ้สี่ของสกุลจูก็มาด้วยเช่นกัน
หญิงที่ถูกเรียกว่า ‘สะใภ้สี่สกุลจู’ เผยความฉลาดเฉลียวของนางออกมา…ยามที่เจรจาเรื่องผลประโยชน์ก็สามารถเข้าใจประเด็นสำคัญได้ และไม่ถอยในช่วงเวลาที่ไม่ควรถอย
เห็นแก่หน้าจูซาน อู๋เจียงก็ไม่คิดจะเอาเปรียบกันมากนัก แต่เพราะเห็นว่าเป็นผู้หญิงคนหนึ่งมาเจรจา เดิมทียังคิดว่าถึงเวลาตัวเองจะ ‘เริ่ม’ เอาเปรียบได้บ้างสักเล็กน้อย แต่ผลคือ…
อย่าว่าแต่เอาเปรียบผู้อื่นเลย เขายังเกือบจะถูกคนอื่นเอาเปรียบเสียด้วยซ้ำ ทั้งยังถูกคนกล่าวชี้ทางให้ ‘เริ่ม’ ถอยออกมา
อู๋เจียง “…”
นี่เขายังไม่ฉลาดเท่าหญิงผู้หนึ่งเลยหรือ?
ครั้นกลุ่มของอู๋เจียงจากไปก็เหลือเพียงครอบครัวถังเหล่าโถวที่ยังอยู่ แต่คนสกุลจูคิดว่าพวกเขาเป็นคนของอู๋เจียง จึงไปยกน้ำชาให้ คอยดูแลและยกอาหารมาให้กิน
หลินซื่อเห็นพวกเขายืนเรียงแถว
