นับตั้งแต่ได้รับการช่วยเหลือจากเฝ่ยไป๋ลู่ในร้านหม้อไฟ เขาก็รู้แล้วว่าเฝ่ยไป๋ลู่ไม่ใช่คนธรรมดา
ยิ่งหลังจากได้เห็นฝีมือการทำนายดวงของเฝ่ยไป๋ลู่ผ่านห้องถ่ายทอดสด เขาก็กลายเป็นแฟนคลับตัวยงของเฝ่ยไป๋ลู่
เขามักจะใช้แอ็กเคานต์ของตัวเองโต้ตอบกับแอนตี้แฟนถึงสามร้อยรอบ และเมื่อเห็นคนเหล่านั้นตั้งคำถามกับความสามารถของเฝ่ยไป๋ลู่ เขาก็อยากจะถือโทรโข่งและตะโกนว่า อาจารย์คือปรมาจารย์ที่แท้จริง!
เฝ่ยไป๋ลู่ยิ้มน้อย ๆ แล้สถามขึ้น “รอนานไหมคะ?”
“ไม่นาน ๆ เพิ่งมาถึงเลยครับ” จางเฉิงยิ้มและเกาหัว จากนั้นเขาก็จำได้ว่าตัวเองพาน้องชายคนสนิทมาด้วย จึงรีบแนะนำสวีข่ายอวิ๋นให้รู้จักกับหญิงสาว “ท่านอาจารย์ คนนี้คือเพื่อนที่ผมเคยเล่าให้ฟังครับ”
ท่านอาจารย์? สวีข่ายอวิ๋นตาค้างอ้าปากหวอ มองจางเฉิงที มองเฝ่ยไป๋ลู่ที
ผู้หญิงที่สวยขนาดนี้เป็นท่านอาจารย์ที่จางเฉิงพูดถึง?
นี่เขายังไม่ตื่น หรือจางเฉิงกำลังล้อเขาเล่นกันแน่
เขาดึงเสื้อของจางเฉิง พยายามปั้นหน้าไม่ให้ดูน่าเกลียดนัก “นายคงไม่ได้นัดกับแฟนมาแกล้งฉันใช่ไหม?”
“ท่านอาจารย์ไม่ใช่แฟนฉันสักหน่อย นายอย่าพูดไปเรื่อยนะ!” จางเฉิงหน้าแดง มือเท้าสะเปะสะปะไปมาขณะพยายามอธิบายกับเฝ่ยไป๋ลู่ว่า “ท่านอาจารย์ เพื่อนของผมชอบพูดเรื่องไร้สาระ สมองไม่ปกติมาตั้งแต่เด็ก หากทำผิดพลาดอะไรไป โปรดยกโทษให้เขาด้วยนะครับ”
สวีข่ายอวิ๋นอึ้ง “…”
ใครสมองไม่ปกติมาตั้งแต่เด็ก ไหนลองพูดอีกทีซิ?
เฝ
