งไรก็มีติดครัวที่บ้านอยู่แล้ว”
เปี้ยนชิวอิ่งอยากจะเอ่ยบางอย่าง เหตุใดนางถึงได้รู้สึกพ่ายแพ้ทุกครั้งเมื่อเผชิญหน้ากับหญิงผู้นี้
เคราะห์ดีที่ไม่ได้มีเรื่องกับนาง ไม่เช่นนั้น…
เทียบกับสตรีที่เอาใส่ใจมากกว่า ความคิดของจูต้า จูเอ้อร์ และชายคนอื่น ๆ เถรตรงกว่า พวกเขาจึงไม่รับรู้สิ่งใดนอกจากเห็นว่าหลี่ซื่อสามารถคลี่คลายสถานการณ์ได้ ดูสิ นี่เป็นท่าทีที่ควรมีต่อผู้มีพระคุณอย่างไรเล่า
‘บิดาของเปี้ยนชิวอิ่ง’ ทำให้สกุลจูวางใจว่าจะแก้ปัญหาเรื่องต้นพริกได้
ต้นพริกส่วนหนึ่งถูกรดน้ำและให้ร่มเงาเพียงไม่กี่วัน ทว่าผลลัพธ์กลับเห็นได้ชัดเจน
ไม่กี่วันก่อนใบยังหงิกงอเหี่ยวเฉา ไม่แน่ว่าจะอยู่รอดปลอดภัยหรือไม่ แต่หลังจากนั้นไม่นานกลับ ‘ฟื้นคืนชีพ’ มีชีวิตชีวาขึ้นมา
“พี่ใหญ่ ดูสิ ได้ผลจริง ๆ ด้วย!” จูเอ้อร์ตบบ่าจูต้าด้วยความตื่นเต้น
จูต้ายิ้มกริ่มคล้ายคนบ้า “ดูสิ ดู มันได้ผลด้วย!”
สมาชิกสกุลจูที่เหลือมีความสุขเช่นกัน
เมื่อผู้อาวุโสและเจ้าหน้าที่เห็นเช่นนั้นก็ยินดีด้วย พวกเขานึกโล่งใจ ดีจริง ในที่สุดก็หาหนทางแก้ไขได้แล้ว!
หญิงเฒ่าเจ้าเล่ห์ไม่อยู่ที่นี่ หากเกิดอะไรขึ้นกับต้นพริก เกรงว่าถึงยามนั้นนางจะพาลโทษพวกเขาได้
หลังรู้ว่าอาการของต้นพริกเกิดจากอะไร สกุลจูก็ทำงานหัวหมุน ชาวบ้านเองก็มาช่วยเหลือ อีกทั้งพวกเขายังคิดค้นวิธีอันชาญฉลาด ต้นพริกยืนต้นสูง ทว่าต้นหญ้าเตี้ย พวกเขาจึงสร้างโครงบังแดดด้านบน เมื่อต้องกา
