บทที่ 829 ความแตกต่างเหนือคู่แข่ง
“ไม่กี่ตำลึงเงินแล้วอย่างไร พี่อู๋ ท่านจะหมิ่นเงินน้อยก้อนนี้ไม่ได้” จูซานบอกพลางยกยิ้ม “เดือนนี้ นอกจากค่าใช้จ่ายแล้ว เรายังเหลือเงินก้อนนี้ หมายความว่าเราได้กำไรแล้ว อย่างน้อยปัญหาเรื่องกินอิ่มนอนอุ่นก็คลี่คลายลงแล้ว”
“คลี่คลายลงเพียงเท่านั้นจะมีประโยชน์อะไร เรายังจ่าย ‘ค่าคุ้มครอง’ ให้กับหัวหน้าพรรคเหลยถิงทุกเดือน เหลือเงินแค่นี้จะไปพอได้อย่างไร ครอบครัวข้าไม่มีทรัพย์สินให้เอามาสำรองจ่ายหรอกนะ” ยิ่งอู๋เจียงคิดเขาก็ยิ่งกลัดกลุ้ม
ช่วยไม่ได้ ก่อนหน้านี้ตอนที่เขากลับตัวกลับใจก็หยิบเอาเงินเก็บส่วนตัวออกมาใช้ แม้จะไม่ทั้งหมดทว่าหากทำเช่นนี้ต่อไป แม้แต่ทรัพย์สินของครอบครัวก็อาจไม่พอใช้
อีกทั้งครอบครัวของเขาไม่ได้ ‘มีเงินถุงเงินถัง’ อย่างที่ทุกคนคิดกัน
“พี่อู๋ ท่านเข้าใจข้าผิดแล้ว การคลี่คลายปัญหาเรื่องกินอิ่มนอนอุ่นเป็นเพียงอันดับแรก ขั้นต่อไปเราต้องแก้ไขปัญหาเรื่อง ‘ค่าคุ้มครอง’ อันดับสามถึงจะหาเงินให้ได้มากขึ้น ค่อย ๆ ก้าวไปทีละขั้น แบบนั้นเราจึงจะทำให้กิจการของเรายืนระยะได้ยาวนาน”
“อ้อ แล้วเจ้าคิดว่าเราควรจัดการอย่างไรกับขั้นที่สอง?” อู๋เจียงถามขณะหันมามอง “นอกจากส่งคนแล้วจะทำอย่างไรได้อีก?”
“ช่วยผู้คนขนของ ปกติต้องใช้คนแบกหามอยู่แล้วไม่ใช่หรือ?”
อู๋เจียงท้วงด้วยความผิดหวัง “เช่นนั้นจะไม่เป็นการแย่งงานของคนอื่นในผู่โซ่วหรือ? มีคนทำงานเช่นนี้อยู่แล้ว
