ที่มีคนจับรางวัลไม่ได้แล้วมาก่อความวุ่นวาย คิดไม่ถึงว่ากลับมีคนที่เห็นค่าของสิ่งนี้ ทำให้เกิดกระแสนิยมขึ้นมา
ถ้าเพียงเท่านี้ก็คงไม่กระไร ภายหลังอวี๋จิ้งฉียังเดิมพันกับคนในโจวเสวีย นำไปโอ้อวดใครต่อใคร ยิ่งทำให้กระแสความนิยมดุเดือดกว่าเดิม จนถึงตอนท้าย ชุดสิบสองราศีตกไปอยู่ในมือข้าหลวงฉิน คนที่ต้องการประจบเอาใจก็ยิ่งชมเชยจนน้ำลายฟุ้ง…
สถานการณ์สร้างวีรบุรุษ บางครั้งก็ให้กำเนิด ‘คนดัง’ ด้วยเช่นกัน
“เอาเป็นว่าทุกคนคิดว่าดีก็พอแล้วนี่ จะคิดมากไปทำไม?” ปัจจัยต่าง ๆ เหล่านั้น เยี่ยนเหออันไม่ได้อธิบายแก่จูชี เกรงว่าถึงจะอธิบายไป อาศัยความคิดอ่านที่เรียบง่ายของจูชีก็คงไม่เข้าใจอยู่ดี จึงยิ้มแล้วกล่าวว่า “ถ้าคิดว่าตัวเองไม่คู่ควรกับชื่อเสียง ต่อไปก็ฝึกฝนให้มาก เจ้าต้องเชื่อมั่นในความสามารถของตัวเอง”
จูชี “…”
แต่ภาพที่ข้าวาดไม่เหมือนกับภาพที่อาจารย์วาดจริง ๆ นี่นา!
จูชีคิดมากไปแล้ว ประการสำคัญไม่ได้อยู่ที่เขาวาดอะไร แต่อยู่ที่…ทุกคนคิดว่าเขาวาดอะไรต่างหาก
ในไม่ช้า ผู้อาวุโสสวีก็ได้ยินเรื่องนี้จากคนอื่น เขาบอกให้จูชีวาดให้ดูต่อหน้าเขา
จูชีรู้สึกประหม่าอยู่บ้าง แต่ก็ฝืนสงบอารมณ์วาดออกมา
วาดเสร็จแล้ว เขายังเอ่ยอย่างระมัดระวัง “อาจารย์ ความจริงแล้วข้าไม่ได้วาดได้ดีเหมือนที่ใคร ๆ พูดกันหรอกขอรับ…”
ผู้อาวุโสสวีดูภาพที่เขาวาด นั่นคือภาพหนูตัวน้อยที่ถูกทำให้ตกใจกลัวจนตัวสั่นตัวหนึ่ง
หนูในภาพวาดต่างจา
