ดสู่แดนเซียน สูงขึ้นไปประมาณร้อยขั้น พวกเขายังคงมองเห็นอีกฝ่ายอยู่ ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงม มองออกว่าเหลิ่งหวาเดินช้าลงเรื่อยๆ แล้ว และนายท่านของพวกเขาก็กำลังเดินตามหลังไปช้าๆ
“พวกเจ้าว่าพวกฮุยหลางขึ้นไป ใครจะขึ้นไปได้ไกลที่สุด” หลัวอวี่หันไปมองสี่คนที่กำลังเดินขึ้นไป
“ข้าคิดว่าไป๋ชิงเฉิงกับฮุยหลางจะลงมาก่อน จากนั้นก็เหลิ่งซวง คนที่ขึ้นไปได้สูงที่สุดน่าจะเป็นอิ่งอี” ตู้ฝานคาดเดา
ฟั่นหลินส่ายหน้า “ไม่แน่หรอก”
“ไม่แน่?” พวกเขาหันไปมองคนพูด
“อืม ไม่แน่เหลิ่งซวงอาจมีจิตที่แน่วแน่กว่าอิ่งอี” ฟั่นหลินเอ่ย ขณะเดียวกันก็หันไปมองพวกเขา ก่อนมองไปที่เหลิ่งหวา “พวกเจ้าก็รู้ ก่อนที่จะเจอนายท่าน เหลิ่งซวงปกป้องเหลิ งหวาและมีชีวิตอยู่มาอย่างไร จิตใจของนาง จะต้องแข็งแกร่งกว่าเหลิ่งหวาอย่างแน่นอน แม้แต่อิ่งอีก็เกรงว่ายากจะเทียบได้”
พอได้ฟังอย่างนั้น พวกเขาก็เงียบไป บางทีอาจเป็นเช่นนั้นจริงๆ
เซวียนหยวนโม่เจ๋อที่นั่งอยู่ด้านหนึ่งฟังพวกเขาคุยกัน เขาหยักยิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนจะหยอกเล่นกับห้าวเอ๋อร์ที่อยู่ในอ้อมแขนต่อไป ไม่ได้เอ่ยอะไร
เวลานี้เอง สายฟ้าสายหนึ่งผ่าลงมาจากชั้นเมฆดังเปรี้ยง ทำเอาหัวใจของคนที่อยู่
