ตอนที่ 2852 ประหลาดใจ
กวนสีหลิ่นนิ่งไปครู่หนึ่ง แต่กลับยังคงรับคำ “ได้” ทว่าพอเขาเดินไปเปิดตู้ กลับตะลึงไปทันที “ในนี้ไม่มีเสื้อผ้าเลย! ไม่น่าเป็นไปได้นี่นา!”
เยี่ยจิงยกมือตบหน้าผาก เฟิ่งจิ่งหนอเฟิ่งจิ่ว นางคำนวณไว้หมดแล้วจริงๆ มิน่าเล่าก่อนหน้านี้หนึ่งวันถึงได้เอาเสื้อผ้าที่นางเตรียมไว้ในห้วงมิติไปหมดแล้ว ที่แท้ก็เป็นเพราะอย่างนี้เอง
“อาจิง หลังฉากบังลมไม่มีเสื้อผ้าเตรียมไว้หรือ” กวนสีหลิ่นถามอย่างไม่เข้าใจ
เยี่ยจิงก้มหน้ามองเสื้อผ้าในมือ ก่อนตอบเสียงเบาด้วยใบหน้าแดงๆ “มี”
“มี? เช่นนั้นเจ้าก็ใส่ออกมาสิ!” กวนสีหลิ่นบอก
“แต่ว่า ชุดนี้มัน…”
“ชุดมันทำไมหรือ” กวนสีหลิ่นถาม “ชุดเป็นอะไรรึ”
“อาจิง?”
ได้ยินเสียงของเขา นางจึงกัดฟันบอกไปว่า “ท่านรอเดี๋ยว ข้าใส่เสร็จจะรีบออกไป” นางมองเสื้อผ้าเล็กๆ สองชิ้นตรงหน้า ก่อนสูดหายใจลึกๆ กัดฟันแล้วใส่
นางใส่เสร็จก็ก้มมองตนเอง หน้าสวยๆ ยิ่งร้อนผ่าวกว่าเดิม นี่มันน่าอายเสียยิ่งกว่าไม่ใส่อะไรเลย เสื้อในสีดำตัวเล็กๆ บนหน้าอก ทำได้เพียงฝืนปกปิดเนินอกของนาง เชือกบางๆ สองเส้นทำให้นางกังวลว่ามันอาจจะหลุดได้ทุกเมื่อ กางเกงในสีดำรูปทรงสามเหลี่ยมผืนเล็กที่สวมไว้ท่อนล่าง
