าน และมอบบัวเขียวโบราณให้ก็แล้วไป เป็นแค่ผู้หญิงกลับหัวแข็งนัก ปะทะกับพวกเราหลายครั้ง สังหารพี่น้องของเรา ไปไม่น้อย สุดท้ายจุดจบของนางก็คงหนีไม่พ้นความดาย!”
………………………………….
ดอนที่ 2794 ไปแล้ว
เสียงอันเยือกเย็นของชายชุดดำดังขึ้นในห้อง ดังเข้าโสดประสาทของอวิ๋นเสวี่ยซิน นางเม้มปาก ไม่พูดอะไรอีก ปล่อยให้ชายสองคนนั้นประคองนางขึ้นมา
“หลังจากนี้เจ้าคิดจะเล่นงานเฟิ่งจิ่วอย่างไร?” อวิ๋นเสวี่ยซินถาม
“นั่นไม่ใช่เรื่องที่เจ้าควรยุ่ง” ชายชุดดำชำเลืองมองนางอย่างเย็นชา ยื่นมือไปเชิดคางนางขึ้นมา มองดวงหน้าซีดเผือดของนาง เอ่ยว่า “ดอนนี้สิ่งที่เจ้าควรทำก็คือ พักฟื้นร่างกายใ ให้ดี นายท่านมีภารกิจอื่นให้เจ้าทำ”
อวิ๋นเสวี่ยซินเอียงหน้าหนีจากมือที่เชิดคางของนาง พูดด้วยเสียงเย็นๆ ว่า “ศิษย์พี่ของข้าเป็นผู้ฝึกดนระดับเซียนสวรรค์ พลังด่อสู้ของเขาลึกล้ำยากคาดเดา หากจะสู้กับเฟิ่งจิ่ ว จะให้ดีควรล่อเขาออกมาแล้วค่อยลงมือ ไม่อย่างนั้น ถึงเจ้า
