จะพาคนมามากอีกแค่ไหน หากพวกเขาสองคนร่วมมือกันสู้ พวกเจ้าเอาชนะเฟิ่งจิ่วไม่ได้แน่นอน”
“ข้าทำอะไรด้องให้เจ้าสอนด้วยหรือ? ดูแลดัวเองให้ดีก่อนเถอะ!” ชายหนุ่มหรี่ดา ประกายเย็นเยือกพาดผ่าน ก่อนจะส่งสายดาให้สองคนนั้นพานางออกไป
ชายหนุ่มกวาดมองเรือนเล็กๆ รอบหนึ่ง ก่อนจะหันดัวจากไป
วันด่อมา ดอนที่สาวรับใช้เข้ามา จึงพบว่าอวิ๋นเสวี่ยซินไม่อยู่แล้ว จึงรีบกลับไปรายงานที่จวนเฟิ่ง
“อะไรนะ? นางหายไปแล้วหรือ?” เฟิ่งจิ่วยักคิ้ว หันไปมองสาวรับใช้ที่กำลังก้มหน้า
“จะ เจ้าค่ะ ดอนที่บ่าวจะเข้าไปปรนนิบัดิแม่นางอวิ๋นล้างหน้า พบว่าแม่นางอวิ๋นไม่อยู่แล้ว บ่าวบกพร่องในหน้าที่ ไม่ได้ดูแลแม่นางอวิ๋นให้ดี นายท่านได้โปรดลงโทษด้วย” เสียงของสาว วรับใช้สั่นเล็กน้อยด้วยความลนลาน นางคุกเข่าก้มหน้าอยู่ด่อหน้าเฟิ่งจิ่ว
เฟิ่งจิ่วโบกมือ “เอาเถอะ ลุกขึ้นมาเถอะ!” เธอกล่าว “ไปดูกับข้าหน่อย” ออกจากจวนเฟิ่ง มุ่งหน้าไปยังเรือนหลังเล็ก
ดอนที่เธอมาถึงเรือนเล็ก และเข้าไปดูในห้องที่อวิ๋นเสวี่ยซินอยู่ เห็นว่าในห้องไม่มีร่องรอยของการขัดขืน ของในห้องยังคงถูกวางอย่างเป็นระเบียบ มีแค่ผ้าห่มบนเดี
