ตอนที่ 2791 ความจริง
เฟิ่งจิ่วนัยน์ตาไหวระริก รอยยิ้มบนใบหน้าค่อยๆ หุบลง เธอมองอวิ๋นเสวี่ยซินที่นอนตัวแข็งทื่อ ใบหน้าซีดขาวอ่อนแรง และกำลังฝืนต้านฤทธิ์ยาในตัวสุดชีวิต ก่อนจะถามต่อว่า “อย่างนั้น ที่เจ้าถูกโจมตีและได้รับบาดเจ็บ เป็นอุบัติเหตุ? หรือเจ้าวางแผนไว้?”
พอเธอถามประโยคนี้ออกไป เห็นเพียงอวิ๋นเสวี่ยซินกัดริมฝีปากจนแตก เลือดไหลออกมา เฟิ่งจิ่วหยักยิ้มมุมปาก “แม่นางอวิ๋นอย่าฝืนต่อต้านปฏิกิริยาที่จริงที่สุดในใจตอนนี้เลย มาเถอะ บอกข้า ที่เจ้าถูกโจมตีจนได้รับบาดเจ็บ เป็นอุบัติเหตุ? หรือว่าเจ้าวางแผนไว้?”
“ปะ เป็นข้าวางแผนไว้…เฟิ่งจิ่ว! เจ้าทำอะไรข้ากันแน่!”
เสียงของนางสั่นเทา กลีบปากแตก เลือดย้อมริมฝีปากนางจนแดง ทำให้ดวงหน้าที่ซีดขาวเหมือนกระดาษของนางถูกแต่งแต้มด้วยสีแดงสะดุดตา
ครั้นตวาดออกไป ไม่นานนางก็กลับไปดูอ่อนแรงอีกครั้ง นางพยายามควบคุมคำพูดที่จะออกจากปาก ทำให้เผาผลาญพลังงานในร่างกายไปมาก เรี่ยวแรงในร่างกายราวกับถูกสูบออกไปจนหมด
“จิ๊ๆ!”
เฟิ่งจิ่วจ้องนาง ทำเสียงจิ๊ปาก “นึกไม่ถึงจริงๆ! เจ้าโหดเหี้ยมกับตนเองขนาดนี้เชียวหรือ? ตอนแรกที่โม่เจ๋อบอกความสงสัยของเขาให้ข้าฟัง ข้ายังไม่เชื่อเลย! นึกไม่ถ
