ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าจะหาโอกาสลงมือได้เลย”
เสียงของชายชุดดำเย็นชาขึ้น จ้องนางด้วยนัยน์ตายะเยือก “ข้าเคยเตือนเจ้าแต่แรกแล้ว อย่าเสียสมาธิไปกับเรื่องอื่น หากเรื่องนี้ทำไม่สำเร็จ กลับไปต้องถูกลงโทษอย่างเลี่ยงไม่ได้แน่ๆ”
“ข้าไม่นึกว่านางจะกลับมากะทันหันอย่างนี้ การปรากฏตัวของนางทำให้แผนของข้าวุ่นวายไปหมด” อวิ๋นเสวี่ยซินตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“แผน? เหอะ!” ชายคนนั้นหัวเราะหยัน “นายท่านไม่ได้สั่งให้เจ้ามายั่วยวนเซวียนหยวนโม่เจ๋อนะ”
ได้ยินคำว่ายั่วยวน อวิ๋นเสวี่ยซินจากหน้าซีดกลายเป็นหน้าแดง จากนั้นก็กลับไปซีดขาวอีกครั้ง นางที่เป็นถึงบุตรีตระกูลสูงศักดิ์ ฐานะสูงส่ง จะใช้คำว่ายั่วยวนกับนางได้อย่างไรกัน?
“ข้าไม่ได้ยั่วยวนศิษย์พี่” นางขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน
“เรื่องที่เจ้าทำพวกนั้น ต่างจากการยั่วยวนตรงไหน? เจ้าคิดว่าเปลือยกายนอนบนเตียงจึงจะเรียกว่ายั่วยวนหรืออย่างไร?” ครั้นชายชุดดำพูดจบ ก็ได้ยินเสียงนางแผดเสียงกรีดร้อง
………………………………….
[1] เป็นสำนวนหมายถึง ฉวยโอกาสไม่สำเร็จยังขาดทุนอีกต่างหาก
