ปวดอยู่หรือไม่?”
“ยาในเพียงเม็ดเดียวก็คิดว่าจะเห็นผลแล้วหรือ? ภูตหมอประเมินยาของตนเองสูงเกินไปหรือไม่” อวิ๋นเสวี่ยซินกล่าวเสียงเรียบ สีหน้าเฉยชา ไม่แม้แต่จะมองหน้าเฟิ่งจิ่ว
เฟิ่งจิ่วพยักหน้า “จะว่าไปก็ใช่ บาดแผลภายในของเจ้าจะหายด้วยยาเม็ดเดียวได้ภายในวันเดียวได้อย่างไร ไม่เช่นนั้น ภายหน้าคงจะทิ้งผลกระทบไว้” เฟิ่งจิ่วเอ่ย ฝ่ามือพลิกหมุน ยาขวดหนึ่งปรากฏในมือของเธอ
“เห็นแก่ที่เจ้าเป็นศิษย์น้องของโม่เจ๋อ ข้าจะยอมเสียเปรียบหน่อยก็แล้วกัน!” เธอบอก ก่อนจะยื่นยาขวดนั้นให้เหลิ่งซวง
เหลิ่งซวงรับไป ก่อนเทยาออกมาแล้วเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าอวิ๋นเสวี่ยซิน เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “แม่นางอวิ๋น กรุณาอ้าปากด้วย”
อวิ๋นเสวี่ยซินขมวดคิ้ว จ้องยาเมล็ดนั้นเขม็ง “นี่ยาอะไร? เหตุใดกลิ่นจึงแปลกเช่นนี้?”
เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ ควงถ้วยชาในมือเล่น ยักคิ้วมองนาง ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่สะทกสะท้าน “แม่นางอวิ๋นคงไม่ได้คิดว่าข้าจะวางยาเจ้ากระมัง? คนฉลาดอย่างเจ้า เหตุใดจึงได้คิดเช่นนี้เล่า?”
………………………………….
ตอนที่ 2790 ไม่ใช่
เธอจิบน้ำชา ก่อนเอ่ยอย่างเฉื่อยๆ ว่า “หากเจ้าเป็นอะไรไปด้วยน้ำมือข้า ข้าก็ไม่มีหน้าไปอธิบายกับศิษย์พี่ของเจ้า เจ้าว่าใช
