ป่าสีเงิน เป็นเชิงบอกให้มันลุกขึ้น
“ไม่ เจ้าเป็นสัตว์เทวะขั้นสุดยอด ข้าสู้ไม่ได้” หมาป่าสีเงินพูดอย่างกลัวๆ พลางขดตัวถอยหลัง ทำไมมันรู้สึกว่าข้างในนี้อันตรายกว่าข้างนอกอีก?
“พลังต่อสู้ของข้าไม่แข็งแกร่ง “เหล่าไป๋ถ่อมตัวมาก มันฉีกยิ้มกว้าง เผยให้เห็นฟันสีขาวเรียงราย ทว่ายังคงทำให้หมาป่าสีเงินตัวสั่น
เฟิ่งจิ่วที่อยู่ข้างนอกไม่รู้ว่ามันทำอะไรอยู่ข้างใน เธอในเวลานี้กำลังเดินฝ่าดงหญ้าที่สูงเท่าครึ่งคน หลังออกจากตรงนั้น เธอค้นพบว่าพลังต้องห้ามหายไปแล้ว กลิ่นอายพลังวิญญาณใน นตัวกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว
ด้านหน้าของเธอ สิ่งที่ปรากฏไม่ใช่ป่าที่เต็มไปด้วยหญ้ารกชัฏ แต่เป็นป่าที่เต็มไปด้วยต้นไม้สูงเสียดฟ้า สิ่งที่น่าประหลาดก็คือ ใบไม้ของต้นไม้เหล่านี้ล้วนเป็นสีแดง ลำต้นมีหนามแหลม มมากมาย ทอดมองออกไปไม่เห็นจุดสิ้นสุด มีแต่สีแดงทั่วทั้งแถบ
เธอที่เฟิ่งเดินผ่านป่ารกมาเริ่มเข้าใจที่นี่บ้างเล็กน้อย ที่นี่มองไม่เห็นจุดสิ้นสุด แต่อาจเป็นไปได้ว่าด้านหลังของป่าต้นไม้แดงผืนนี้จะมีหมอกควันบดบังการมองเห็นอยู่
