ตอนที่ 2722 ชุดแดง
ในอีกด้านหนึ่ง เฟิ่งจิ่วที่พาหร่วนซื่อมาด้วยเมื่อมาถึงถนนเส้นเล็กๆ ที่ไร้ผู้คนก็หยุด ก่อนหันไปเอ่ยกับหร่วนซื่อว่า “ลงไปเถอะ!”
หร่วนซื่ออึ้งงัน อดลนลานขึ้นมาไม่ได้ “พี่ชายเสี่ยวจิ่ว…”
“พาเจ้าออกมาจากที่นี่ ก็ถือเป็นการช่วยชีวิตเจ้า หากไม่ใช่ตอนนั้นข้าเตือนสติเจ้า บางทีเจ้าอาจะไม่ต้องมีปัญหาเช่นนี้ วันนี้ที่ช่วยเจ้าก็เพราะสงสารเจ้า แต่สำหรับคนที่ข้าไม่ชอบ ข้าไม่เก็บไว้ข้างกายแน่นอน มาส่งเจ้าถึงนี่นับว่าข้าทำดีที่สุดแล้ว”
เธอเอ่ยอย่างเฉยชาขณะนั่งอยู่บนขนนก ยกมือโบกพาเอาร่างของนางส่งถึงพื้น มองหร่วนซื่อที่มีสีหน้าแตกตื่น พลางเอ่ยว่า “ผ่านเรื่องราวพวกนี้มา นิสัยใจคอของเจ้าก็คงเปลี่ยนไปบ้ าง ข้าคิดว่าแม้เจ้าอยู่คนเดียว หลังออกมาจากคนพวกนั้น เจ้าก็สามารถมีชีวิตที่ดีได้”
“พี่ชายเสี่ยวจิ่ว ขะ ข้าไม่เคยออกจากบ้าน ยิ่งไม่เคยออกเดินทางไกล ตอนนี้ข้าไร้ญาติขาดมิตร จะไปไหนได้เล่า?” นางละล่ำละลักด้วยความแตกตื่น ไม่รู้ว่าตนเองจะไปไหนได้?
เฟิ่งจิ่วเอาสุราออกมาดื่มคำหนึ่ง มองหน้านางด้วยสีหน้าเอื่อยเฉื่อย “ไปกราบอาจารย์ที่สำนักใดสำนักหนึ่ง บางทีอาจเป็นทางออกที่ดีที่สุดสำหรับเจ้า” เอ่ยจบ ก็
