บทที่ 818 กิจการรถลาก
ถึงจะเป็นพรรคใหญ่อย่างพรรคเหลยถิง พวกเขาก็ยังต้องเผชิญกับแรงกดดันจากการเพิ่มขึ้นของจำนวนสมาชิกเช่นกัน ถ้าสวัสดิการดีไม่สู้พรรคอื่นก็ย่อมมีคนย้ายออก
พร่ำพูดเรื่องน้ำใจลูกผู้ชายไปก็ไร้ประโยชน์ เพราะทุกคนล้วนต้องหาเลี้ยงครอบครัวกันทั้งนั้น
ด้วยเหตุนี้ เมื่อหัวหน้าพรรคซานไห่ยินดี ‘จ่ายเงิน’ คลี่คลายปัญหา พรรคเหลยถิงไตร่ตรองเล็กน้อยก็เต็มใจช่วยไปจัดการให้
นอกจากจะตัดคู่แข่งไปได้คนหนึ่ง ยังสามารถนำเขตอิทธิพลของพรรคซานไห่มาจัดสรรปันส่วน อีกฝ่ายยังจ่ายค่าคุ้มครองให้ ขณะเดียวกันก็ได้ประกาศบารมีของพรรคเหลยถิงอีกครั้ง กล่าวได้ว่าเป็นการยิงทีเดียวได้นกหลายตัว
“ไม่เป็นไร ข้าก็แค่สะท้อนใจเท่านั้น” หัวหน้าพรรคซานไห่กล่าว “ที่ผ่านมาข้าก็เป็นหัวหน้าพรรคคนหนึ่ง คิดไม่ถึงเลยว่าวันนี้กลับกลายมาเป็นคนที่ต้องจ่ายค่าคุ้มครองเสียเอง”
กำแพงคลอนแคลน ผู้คนช่วยกันผลัก*[1] เขาเข้าใจมาตลอดว่าอาศัยสายสัมพันธ์จากในอดีตเหล่านั้น แม้จะไม่สามารถทำให้พรรคซานไห่ยิ่งใหญ่ขึ้นมาได้ แต่คงสามารถทำให้พรรคซานไห่สงบสุขปลอดภัย
แต่กลับมองข้ามไปว่า ต่อหน้าผลประโยชน์มหาศาล พันธมิตรใด ๆ ล้วนสามารถแปรพักตร์ได้ทั้งสิ้น
“แต่ชื่อพรรคซานไห่ก็สามารถรักษาเอาไว้ได้อยู่ไม่ใช่หรือ? ต่อไปท่านก็ยังคงเป็นลูกพี่ของพรรคซานไห่” จูซานกล่าว
หัวหน้าพรรคซานไห่อ้าปากอยากแย้งว่าไม่เหมือนกัน เสี่ยวเอ่อร์ตัวก็ยกถาดใบหนึ่งเข้ามาพอดี
