่า ถ้าลูกชายท่านยืนอยู่จุดเดียวกันกับท่านในตอนนี้ ท่านที่เป็นพ่อจะเต็มใจให้เขาเฝ้าพิทักษ์พรรคซานไห่จนตัวตายหรือไม่?”
ไม่เคยมีใครพูดเตือนสติหัวหน้าพรรคซานไห่เช่นนี้มาก่อน เขาชะงักไปเล็กน้อย
นั่นสิ ถ้าตอนนี้ลูกชายอยู่ในจุดเดียวกันกับเขา…
ไม่ต้องพูดเลย เขาย่อมไม่อยากให้ลูกชายทำเช่นนั้นแน่
พรรคซานไห่จะสำคัญแค่ไหน แต่จะสำคัญเท่าลูกชายของเขาเช่นนั้นหรือ?
ทันใดนั้น หัวหน้าพรรคซานไห่ก็พลันเข้าใจแล้ว “ท่านพูดถูก ถ้าเป็นข้า ข้าคงไม่หวังให้ลูกชายต้องมีอันเป็นไปเพราะพรรคซานไห่เป็นแน่”
“นั่นก็ใช่แล้ว ทุกคนล้วนเป็นพ่อคน หัวอกเดียวกันทั้งนั้น ถึงจะทำไปเพราะความกตัญญูต่อพ่อ พวกเราที่เป็นลูกชายก็ต้องใช้ชีวิตต่อไป ไม่อย่างนั้นก็เท่ากับว่า ‘อกตัญญู’ แล้ว”
พูดจาถึงขั้นนี้ หัวหน้าพรรคซานไห่ย่อมไม่อาจโต้แย้ง
เขากล่าวว่า “ตกลง ข้าเอาด้วยกับเจ้า!”
นับแต่นั้นมา พรรคซานไห่ก็ไม่เรียกว่า ‘พรรคซานไห่’ อีกต่อไป และไม่ใช่พรรคซานไห่ในอดีตด้วยเช่นกัน
“เจ้าได้ยินไหม พรรคซานไห่ถูกพวกคนตัวใหญ่เตะออกจากกลุ่มพันธมิตรค่ายพรรคในเมืองผู่โซ่วแล้ว เจ้าว่าพวกเขาจบเห่แล้วหรือเปล่า?”
“ดูน้ำเสียงยินดีในความทุกข์ของคนอื่นของเจ้าสิ นั่นเป็นเรื่องเก่าไปแล้ว เจ้าไม่รู้หรือว่าพรรคซานไห่ผันตัวมาเป็นพ่อค้ากันแล้ว”
“พ่อค้า?”
“ใช่น่ะสิ หลายวันก่อนมีคนเห็นเขาไปรับป้ายอนุญาตที่สมาคมพ่อค้า”
“สวรรค์ เรื่องจริงหรือเนี่ย?!”
……
ขณะที่ข่าวลือเร
