บทที่ 816 ส่งสาร
“ไม่ใช่ หัวหน้าพรรค ท่านเข้าใจผิดแล้ว ข้ามาเจรจาการค้ากับท่านต่างหาก การค้าที่จะช่วยให้พรรคซานไห่พลิกฟื้นขึ้นมาจากความตายได้อีกครั้ง” จูซานจ้องตาของฝ่ายตรงข้ามพลางกล่าวอย่างหนักแน่น
หัวหน้าพรรคซานไห่ตะลึงไปครู่หนึ่งถึงได้สติคืนมา เขาจ้องจูซานเขม็ง ถามว่า “ท่านมาพาเสี่ยวเอ่อร์ตัวจากไปไม่ใช่หรือ? ท่านเป็นใครกันแน่?”
“ข้าบอกไปแล้วอย่างไรเล่าว่าเป็นคนที่จะช่วยให้พรรคซานไห่พลิกฟื้นขึ้นมาจากความตาย” จูซานกล่าว “ข้ารู้ว่าท่านไม่เชื่อถือข้า ไม่เป็นไร ข้าให้เวลาท่านใคร่ครวญสามวัน ข้อเสนอแนะของข้าคือตอนนี้พรรคซานไห่เป็นเช่นนี้แล้ว ทำไมท่านไม่รักษาม้าเป็นดั่งม้าตาย เชื่อข้าสักครา อย่างเลวร้ายที่สุดก็แค่เป็นเหมือนตอนนี้ไม่ใช่หรือ?”
หัวหน้าพรรคซานไห่ไม่ได้ตอบตกลงในทันที
พูดไร้สาระอะไรกัน? คนจากที่ไหนก็ไม่รู้มาพูดกับเขาแบบนี้แล้วเขาจะยอมรับได้อย่างไร?
อีกอย่าง เขายังไม่รู้ความเป็นมาของคนผู้นี้ ฝ่ายตรงข้ามอาจคิดว่าพรรคซานไห่ยังพอมีประโยชน์หลงเหลืออยู่บ้าง อาศัยช่วงที่พรรคซานไห่ยังไม่สลายตัวไปโดยสมบูรณ์มากอบโกยผลประโยชน์สักครั้งก็เป็นได้
หลังจูซานจากไปแล้ว หัวหน้าพรรคซานไห่ก็มาหาเสี่ยวเอ่อร์ตัว ถามเขาว่าคนผู้นี้เป็นใคร
“เขาคือจูซาน”
หัวหน้าพรรคซานไห่ตกตะลึง
ทำไมถึงเป็นเขา?
หรือคนครอบครัวนั้นทำร้ายพรรคซานไห่จนถึงขั้นนี้แล้วยังไม่พอ ยังคิดจะทำอะไรอีก?
“ไม่ใช่นะขอรับ หัวหน้าพรรค พี่จ
