ูซานมีเจตนาดีจริง ๆ เขาอยากช่วยพวกเรา…”
หัวหน้าพรรคซานไห่กล่าวตัดบทเขาอย่างโกรธกริ้ว เหมือนกับที่เสี่ยวเอ่อร์ตัวเดือดดาลในตอนแรก “ถ้าไม่มีเขา พรรคซานไห่ก็คงไม่เป็นแบบตอนนี้ เจ้าคิดว่าพรรคซานไห่ยังอเนจอนาถไม่พอใช่ไหม?”
“ไม่ใช่นะ หัวหน้าพรรค ครอบครัวสกุลจูเป็นคนดีจริง ๆ นะขอรับ…” เสี่ยวเอ่อร์ตัวเล่าเรื่องที่ว่าเขาไปพบคนสกุลจูรวมถึงพาพวกเขาไปแนะนำให้อาเฉินในตอนแรกออกมาตามความจริง
รวมถึงคำพูดที่จูซานพูดกับเขา เขาก็นำมาบอกต่อหัวหน้าพรรคซานไห่เช่นกัน
“หัวหน้าพรรค ทุกประโยคที่ข้าพูดมาล้วนเป็นความจริง ตอนนี้ท่านเชื่อว่าพวกเขาเป็นคนดีแล้วใช่ไหมขอรับ?”
หัวหน้าพรรคซานไห่ไม่พูดอะไรอยู่เป็นนาน เพราะจากคำบอกเล่าของเสี่ยวเอ่อร์ตัว คนสกุลจูดูเหมือนจะไม่ใช่คนชั่วช้า แต่ก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าพวกเขาเป็นชนวนเหตุของหายนะในครั้งนี้
“มีคนยืมมีดของท่านไปฆ่าคน ความผิดนั้นเป็นของคนที่ให้ยืมมีดไปกับมีดเล่มนั้นเช่นนั้นหรือขอรับ? ถึงจะไม่มีมีดเล่มนั้น คนที่ต้องการสังหารคนผู้นั้นก็ยังจะหาของอย่างอื่นมาฆ่าคนอยู่ดี”
“หัวหน้าพรรค ข้ารู้ว่าท่านคงคิดว่าข้าเป็นเด็กคนหนึ่ง ไม่เข้าใจอะไรสักอย่าง แต่พรรคซานไห่เป็นครอบครัวของข้า ข้าไม่อยากให้ครอบครัวของข้าต้องมีสภาพแบบตอนนี้เหมือนกัน”
“ตราบใดที่มีความหวังอยู่สายหนึ่ง ข้าก็จะไม่ทอดทิ้งพรรคซานไห่เป็นอันขาด”
……
หัวหน้าพรรคซานไห่: จริงด้วย แม้แต่เสี่ยวเอ่อร์ตัวยังไม่ถอดใจจากกา
