ต่างกัน
นี่แสดงให้เห็นว่านอกจากเฉินตงแล้ว เทียนฉื่อที่ช่วยวางค่ายกลให้กับเฉินตงท่านนั้นก็ยืมโชคไปเช่นกัน!
ใครกันที่มีวิธีการเช่นนี้?
อีกทั้งมนต์คาถาที่ใช้ยืมโชคประเภทนี้ยังให้ความรู้สึกคุ้นเคยอยู่นิด ๆ…
เฝ่ยไป๋ลู่คิดอยู่นาน ทันใดนั้นก็ตระหนักได้ว่า ครอบครัวเฝ่ยเองก็ได้ยืมหยดเลือดหัวใจของเธอเช่นกัน ทั้งยังยืมโชคของเธอเพื่อเปลี่ยนดวงชะตาให้ดีขึ้นด้วย
อาจารย์หลินจะเกี่ยวข้องกับการใช้อาคมในครั้งนี้หรือเปล่า?
……
‘ฟึ่บ!’
เลือดสีดำจากปากสาดกระเซ็นลงบนพื้น ใบหน้าที่ราวกับกระดาษทองของหานซุ่นเซิงพลันล้มคะมำลง ระฆังทองแดงแปดเหลี่ยมในมือก็ตกลงบนพื้น จนเกิดเป็นรอยร้าวแยกออก
“ศิษย์พี่รอง!” ดวงตาอาจารย์หลินเบิกกว้าง เขารู้สึกว่าภาพนี้คล้ายกับตนเองเมื่อไม่นานมานี้นัก
เขารีบประคองหานซุ่นเซิงลุกขึ้น แล้วยัดยาช่วยชีวิตเข้าไปในปากของหานซุ่นเซิง
หานซุ่นเซิงกลืนยาอย่างยากลำบาก เขาเอามือปิดคอตัวเองแล้วกระเดือกกลืนลงไป
หลังจากยาออกฤทธิ์และช่วยชีวิตเอาไว้ได้ เขาก็หอบหายใจแล้วมองเครื่องมือศักดิ์สิทธิ์ของตนเองที่แตกออกด้วยความเจ็บปวดใจ พลันเอ่ยด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด “มีคนทำลายค่ายกลของฉัน ฉันเองก็ถูกโต้กลับด้วยค่ายกลเดียวกัน ถ้าไม่ใช่เพราะระฆังทองแดงแปดเหลี่ยมรับความเสียหายส่วนหนึ่งแทน น่ากลัวว่าตอนนี้ฉันจะตายไปแล้วด้วยซ้ำ…”
คนผู้นั้นน่ากลัวและทรงพลังมาก พลังอาคมแข็งแกร่งจนสามารถทำลายรูปแบบค่ายกลที่เขาสร้าง