งจิ่ว
“เป็นอย่างไรบ้าง? บาดเจ็บหนักมากหรือไม่?” ชายชราถาม พลางมองหน้าเด็กหนุ่มที่กำลังอดทนต่อความเจ็บปวดอยู่
“บาดเจ็บไม่น้อยเลยเจ้าค่ะ แต่ตอนนี้ใส่ยาไปแล้ว เพียงแต่ ต้องใช้เวลาหลายวันกว่าจะหาย” หญิงงามตอบคำ มองแขนของเด็กหนุ่มที่ถูกผ้าพันแผลไว้ พ พลางถอนหายใจเบาๆ
“อวี้ถัง มัวยืนอึ้งอะไรอยู่? มาขอบคุณเสี่ยวจิ่ว หากไม่ได้เขา เจ้าตายไปนานแล้ว”
เด็กหนุ่มลังเลเล็กน้อย สุดท้ายก็เคลื่อนตัวเดินไปทางเฟิ่งจิ่ว…
………………………………….
ตอนที่ 2600 อย่างนั้นก็อยู่ต่อ
“ขอบคุณ” เซี่ยอวี้ถังเอ่ยอย่างประดักประเดิด น้ำเสียงเบาหวิว พูดจบก็รีบวิ่งไปยืนข้างแม่ของเขา
เฟิ่งจิ่วยิ้มๆ ก้มหน้ามองแผลที่พันเสร็จแล้วของตนเอง
“เผาศพคนของเราให้หมด เอาเถ้ากระดูกของพวกเขากลับไปด้วย เมื่อถึงเวลาส่งกลับไปให้ครอบครัวของพวกเขา” ชายชรากำชับองครักษ์ลับเหล่านั้น เขามอง ศพเหล่านั้น ลอบทอดถอนใจเงียบๆ
แสงจากกองไฟพุ่งทะยานขึ้นท้องฟ้ายามกลางคืน ส่องเจิดจ้าจนท้องฟ้าสว่างไปกว่าครึ่งแถบ เมื่อสายลมพัดผ่าน กลิ่นเหม็นรุนแรงกระจายไปทั่วอากาศ…
องครักษ์ลับเหล่านั้นทำตามคำสั่งของเขา เผาศพ
