ทั้งหมดเหล่านั้น เก็บเถ้ากระดูกขึ้นมาใส่ในขวดที่เอาออกมาจากถุงฟ้าดิน
เฟิ่งจิ่วเห็นพวกเขาเคลื่อนไหวคล่องแคล่ว อีกทั้งยังมีการเตรียมพร้อมไว้แล้ว เห็นได้ชัดว่าไม่ได้ทำเรื่องอย่างนี้เป็นครั้งแรก ดูท่าแต่ก่อนเวลาองคร รักษ์ลับของพวกเขาตาย ก็น่าจะเก็บกวาดและจัดการกันเช่นนี้
ก็จริง เทียบกับการฝัง การเผาเช่นนี้นับเป็นวิธีที่หมดจดมากกว่า เพราะอย่างไรก็ไม่มีใครรู้ว่าจะมีสัตว์ร้ายอะไรขุดศพที่ถูกฝังไว้ขึ้นมากัด กินหรือไม่ กอปรกับการเผาแล้วนำเก้ากระดูกกลับไปให้ครอบครัวของพวกเขา ก็ไม่ถึงขั้นทำให้พวกเขาตายแล้วไม่มีคนคำนับศพให้
“พวกเราไปกันเถอะ! กลับกันก่อนแล้วค่อยว่ากัน” ชายชราเอ่ย พยักหน้าให้พวกเขาขึ้นรถม้า องครักษ์ลับที่เดิมทีซ่อนตัวอยู่ในที่มืดต่างก็ปรากฏต ตัวคุ้มกันอยู่รอบๆ รถม้า แล้วคณะเดินทางก็เคลื่อนขบวนต่อ
เมื่อท้องฟ้าเริ่มสว่าง รถม้าค่อยๆ เข้าใกล้เมืองเมืองหนึ่ง ชายชราขมวดคิ้วเล็กน้อย หันไปมองเฟิ่งจิ่วที่อยู่ด้านหนึ่ง ถามว่า “เสี่ยวจิ่ว จากนี
