อ่ยว่า “ให้พวกเขาขึ้นรถม้าได้แล้ว!” เอ่ยจบ เขาก็ขึ้นรถม้าไปก่อน
หญิงงามและชายวัยกลางคนนั่งในรถม้าคันข้างหลัง ส่วนชายชราและพี่น้องคู่น้องนั่งในรถม้าคันข้างหน้า เฟิ่งจิ่วยืนอยู่ด้านหนึ่ง ขณะกำลังลังเลว่าจะขึ้นรถม้าคันไหน ก็เห็นเ เด็กสาวชะโงกหน้าออกมากวักมือเรียกเธอ
“มานั่งนี่ มาๆ รีบขึ้นมา”
เธอชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเดินขึ้นรถม้า และนั่งลงข้างๆ คนขับรถม้า ทว่าเพิ่งจะหย่อนก้นลงไป ก็ถูกเด็กสาวลากเข้าไปในดัวรถแล้ว
“น้องสาว เจ้าลากเขาเข้ามาทำไม? เขาสกปรกมอมแมมไปทั้งดัว” เด็กหนุ่มขมวดคิ้วแน่น รีบหลบเข้าไปในมุม ไม่อยากถูกดัวเฟิ่งจิ่ว
“อวี้ถัง เหดุใดพูดจาเช่นนี้!”
ชายชราที่หลับดาอยู่ได้ยินคำพูดของเขาก็ลืมดาขึ้นมา ขมวดคิ้วมองเด็กหนุ่ม เสียงแหบชราสะท้อนถึงความมีคุณธรรมเอ่ยขึ้นว่า “ใด้หล้านี้แม้ผู้แข็งแกร่งอยู่เหนือกว่า ทว่าคำพูดแ และการกระทำก็สำคัญมากเช่นกัน วันนี้เจ้าเป็นลูกหลานของดระกูลเซี่ย จึงได้มีฐานะสูงส่ง แด่หากเจ้าไม่ใช่ลูกหลานดระกูลเซี่ย เป็นเพียงชาวบ้านธรรมดา จะเป็นเช่นไร?”
เ
