นเคยลักขโมยทรัพย์สินของเจ้านายขณะที่ทำงานให้อีกฝ่าย หรือตอนที่ไปส่งของก็แอบยักยอกสินค้าของเจ้านายเอาไว้…
ขอเพียงเป็นเรื่องที่ทำแล้วได้เงิน ไม่มีเรื่องใดที่เขาไม่กระทำ
เมื่อกลับมาจากศาลาว่าการ ฟ้ายังไม่มืด
ตอนที่จะเข้าประตูเรือน ป้าเฉินยังเตรียมอ่างไฟกับน้ำแช่ใบส้มโอเอาไว้ให้พวกเย่อวี๋หรานขับไล่ไออัปมงคล
“ในที่สุดเรื่องนี้ก็จบลงเสียที นั่งลงเถอะ ข้าให้ป้าเฉินเตรียมสุราไว้ให้โดยเฉพาะ พวกเรามาฉลองกันสักหน่อย” เยี่ยนเหออันเชื้อเชิญให้ทุกคนนั่งลง ทั้งกล่าวกับเย่อวี๋หรานพร้อมรอยยิ้มว่า “จูต้าเหนียง ท่านคงไม่ได้ ตอนนี้ท่านยังไม่อาจดื่มสุรา เช่นนั้นก็ใช้น้ำชาแทนสุรา ดื่มกับพวกข้าสักจอก ฉลองให้ครึกครื้นกันสักยก”
“ได้ ข้าไม่ดื่มสุรา แต่ไม่ง่ายเลยกว่าที่เรื่องนี้จะสิ้นสุดลงได้ ข้าย่อมต้องดื่มกับคุณชายเยี่ยนสักจอกอยู่แล้ว” เย่อวี๋หรานเอนกายอยู่บนตั่งนอน ยกจอกชาขึ้นกล่าวว่า “ถ้าไม่ได้คุณชายเยี่ยนคอยให้ความช่วยเหลือ พวกข้าก็คงไม่ได้รับการปฏิบัติอย่างดีเหมือนในตอนนี้ ข้าขอใช้น้ำชาแทนสุราคารวะคุณชายเยี่ยนสักจอก เพื่อแสดงความขอบคุณ”
“จูต้าเหนียงเกรงใจเกินไปแล้ว ข้าแค่ให้ที่พักแก่พวกท่านเท่านั้น ไม่ได้ทำอะไรเลย มีแต่พี่สามกับซุ่นเต๋อที่วิ่งวุ่น” เยี่ยนเหออันยิ้ม “แน่นอน ยังมีจูต้าเหนียงที่ฉลาดหลักแหลมคอยวางแผนอยู่หลังม่าน มิฉะนั้นเรื่องราวก็คงไม่ราบรื่นถึงเพียงนี้ แทนที่จะบอกว่าคารวะข้า มิสู้บอกว่าค
