ได้ฟังรายงานจากป้าเฉิน เขายังแวะมาหาเย่อวี๋หรานโดยเฉพาะ เพื่อแสดงออกถึงความห่วงใย
ขณะเดียวกัน เขาก็นำข่าวสารอย่างหนึ่งมาด้วย…โจวเสวียกับค่ายพรรคเจรจากันได้ข้อสรุปแล้ว
นั่นหมายความว่า ศาลาว่าการจะเริ่มพิจารณาคดี
วันรุ่งขึ้น เมืองผู่โซ่วก็มีการพิจารณาคดีสกุลเฉินซึ่งเป็นคดีสำคัญเป็นประวัติการณ์ เรียกอีกอย่างว่า ‘จุดเริ่มต้นการปฏิวัติค่ายพรรค’
บันทึกประวัติศาสตร์ของราชสำนักเซินถูบันทึกไว้ว่า คดีสกุลเฉินเป็นผลพวงที่ปะทุขึ้นเพราะความขัดแย้งระหว่างทางการกับค่ายพรรค ขณะเดียวกันยังเป็นก้าวแรกในการปฏิวัติค่ายพรรคต่าง ๆ ในเมืองผู่โซ่ว
วันนั้น ประตูใหญ่ของศาลาว่าการเมืองผู่โซ่วเปิดออก ชาวเมืองหลั่งไหลเข้ามาร่วมชมการพิจารณาคดีเนืองแน่น
คนที่ข่าวสารฉับไวทราบบทสรุปแต่แรกแล้ว รู้ว่าครอบครัวของเฉินหลิ่งไม่อาจรอดพ้นจากเรื่องนี้ไปได้ ส่วนคนที่ไม่รู้ข่าวก็ทราบว่าผลการพิจารณาคดีของครอบครัวเฉินหลิ่งสื่อถึงอะไร พวกเขามาก็เพราะอยากมายืนยันเท่านั้น
คนทั้งหลายได้ยินข่าวลือมากมายเกี่ยวกับเรื่องที่เฉินหลิ่งถูกจับเข้าคุกกันทั้งครอบครัว ต้องการมาดูว่าคนสกุลเฉินกับคนสกุลจูจะให้การว่าอย่างไรบ้าง
“เบิกตัวจูต้าเหนียงและลูกชายทั้งสองขึ้นศาล”
สิ้นเสียงประกาศของนายอำเภอหลิวก็มีมือปราบหามตั่งนอนเข้ามาในศาล
ทั้งที่ทราบดีแก่ใจว่าเป็นเรื่องราวใด นายอำเภอหลิวก็ยังคงแสร้งถามอย่างพิโรธว่า “บังอาจ! กล้าลบหลู่ศาลเชียวรึ”
“ใต้เ
