ม่สู้ดีเช่นกัน พรรคซานไห่ที่นี่เองก็ลำบากไม่ต่างกัน
ตลอดเวลาที่ผ่านมา ไม่ว่าจะเจออาเฉินที่ใด พวกคนหนุ่มก็ยกพวกมาขวางดักไว้หน้าปากตรอก เขาถูกรุมซ้อมอย่างเที่ยงตรงยุติธรรม*[1]
หลังถูกซ้อม อีกฝ่ายจะให้คนเทน้ำสิ่งปฏิกูลที่เก็บเอามาหลายวันบนตัวเขาจนเปียกซ่กตั้งแต่หัวจรดเท้า
ตุ้บ!
ถังน้ำว่างเปล่าถูกโยนไปด้านข้าง ชายหนุ่มบีบจมูกด้วยความขยะแขยง กลิ่นนี้ โอ้โห มารดามันเถอะ แหวะ!
“อาเฉิน ท่านเองก็เป็นคนมีเกียรติ เราไม่ได้อยากทำให้ท่านลำบาก เพียงแค่ทำอะไรไม่ได้เพราะเป็นคำสั่งจากเบื้องบนเท่านั้น”
“ท่านพูดจาอะไรก็ระวังปากเสียบ้าง หางชูเกินไประวังจะหัวกุดเอาได้”
“ท่านเองก็เป็นคนใหญ่คนโตในพรรคและรู้กฎดี อย่าทำเรื่องสกปรกและฉาวโฉ่ให้ตัวเองต้องแปดเปื้อนเลย ท่านไม่อยากมีชีวิตอยู่ แต่คนอื่นยังรักตัวกลัวตายอยู่นะ”
“อ้อ ใช่ นี่เป็นเพียงครั้งแรกเพื่อตักเตือนท่านเท่านั้น คราวหน้าจะมาไม้ไหนใครจะรู้ได้”
……
ครั้นพูดจนจบสิ้นแล้ว พวกเขาก็ผิวปากและพากันเดินจากไป
ระหว่างที่พวกเขาเดินห่างออกไป เสียงคุยเล่นกันว่าจะไปจิบชาที่ใดดีก็ลอยมาให้ได้ยินราง ๆ
อาเฉินเช็ดน้ำสกปรกออกจากใบหน้า เขาประคองตัวเองลุกขึ้นจากพื้นและส่งสีหน้าเหี้ยมเกรียมมองตามแผ่นหลังของกลุ่มชายหนุ่มที่เดินจากไป
ในฐานะผู้หลักผู้ใหญ่ของกลุ่ม มีหรือที่เขาจะไม่รู้กฎ
เพียงแค่นึกไม่ถึงว่าหลังเป็นอินทรีออกล่ามาหลายปี วันหนึ่งเขาจะเป็นฝ่ายถูกจิกเสียเอง
เฉินจ
