ยุทธ์ขนานแท้มาสอนโดยเฉพาะ ปรมาจารย์สอนวิทยายุทธยังเรียกว่า ‘ยุทธาจารย์’ เชื้อเชิญมาเพื่อสอนเหล่าคุณชายในจวนโดยเฉพาะ เพื่อให้เหล่าคุณชายได้ฝึกฝนร่างกายและได้มีความสามารถติดตัวเอาไว้บ้าง
ทว่าน่าเสียดายที่นายท่านผู้เฒ่าเยี่ยนมีใจปรารถนาดี แต่บรรดาหลานชายกลับไม่ค่อยสนใจร่ำเรียนนัก แต่ละคนเพียงเรียนรู้ได้แค่งู ๆ ปลา ๆ
กลับเป็นอาโม่เสียอีก ไม่ทราบว่าเป็นเรื่องของพรสวรรค์หรือเป็นเพราะความปรารถนาอยากจะปกป้องเจ้านาย เขาจึงเรียนรู้จนแตกฉานอยู่หลายส่วน
เขาอาจเทียบจอมยุทธ์ที่แท้จริงไม่ได้ แต่แค่รับมือลูกสมุนอย่างพ่อลูกตระกูลเฉินกลับไม่มีปัญหา
เขาร่ายรำเพลงดาบอย่างงดงาม ท่าร่างประดุจเงา แทรกไปอยู่ระหว่างพ่อลูกตระกูลเฉินอย่างรวดเร็ว สกัดแขนจู่โจมขา ทำให้สามคนนั้นล้มไปกองอยู่บนพื้นได้ในไม่กี่กระบวนท่า
จูซานกับจูชีมีสีหน้าเลื่อมใส
สวรรค์ทรงโปรด ผู้ติดตามคนนี้จะร้ายกาจเกินไปแล้วกระมัง?!
“คุณชายเยี่ยน ไม่น่าแปลกเลยที่เขายืนกรานติดตามท่านมาด้วย!” เย่อวี๋หรานนับว่าเข้าใจแล้ว อีกฝ่ายออกตัวขอติดตามนายของตนมาด้วย ที่แท้ก็เป็นผู้มีความสามารถแท้จริงนี่เอง
ถ้านางมีผู้ใต้บังคับบัญชาที่ร้ายกาจเช่นนี้บ้างก็คงไม่ถึงกับ…
เย่อวี๋หรานบังเกิดความคิดบางอย่างขณะมองอาโม่
“ยอดเยี่ยมไปเลย! เหออัน คนผู้นี้คืออาโม่สินะ ร้ายกาจจริง ๆ!” จูชีกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น “เจ้ารู้ไหม เขาเป็นคนที่ต่อสู้ได้เก่งกาจที่สุดเท่าที่ข้าเค
