่าพี่ชาย ไม่ได้เอาเงินให้มารดาไปทั้งหมด ไม่อย่างนั้นคงถูกคนอื่นขโมยไปเกลี้ยงแล้ว
เป็นพี่น้องกัน ทุกคนล้วนรู้ว่าคนที่หาเงินได้มากที่สุดในบ้านก็คือพี่ใหญ่ของเขา แม้เขาจะทำงานเหมือนกัน แต่ก็หาเงินได้น้อยมาก
โชคดีที่บิดามารดาล้วนยังแข็งแรงดี ยังไม่ได้แยกเรือน ทุกคนกินข้าวหม้อเดียวกัน ย่อมไม่ขาดแคลนส่วนของครอบครัวเขา
เฉินเสี่ยวซานไม่ได้โง่ ก็เหมือนกับที่พี่ใหญ่ของเขาทราบว่าหลังจากแยกเรือนกันแล้ว มรดกส่วนใหญ่ย่อมตกเป็นของพี่ใหญ่ เขาเองก็รู้ว่าหากแยกเรือนกันจริง เขาก็คงไม่ได้ส่วนแบ่งอะไรมากมาย
ในเมื่อรู้อยู่แล้วว่าจะได้รับส่วนแบ่งแค่เล็กน้อย แล้วทำไมเขาจะต้องทุ่มเทพยายามสร้างผลงานให้พี่ใหญ่ด้วยเล่า?
ดังนั้น เขายอมทำงานน้อยลงหน่อย ทำอันนั้นนิด อันนี้หน่อย เอาแค่พอประมาณก็พอแล้ว
หาเงินมาได้ก็จะแอบเก็บเอาไว้ ไม่ได้ส่งออกไปทั้งหมด
ทว่ามีใจเห็นแก่ตัวก็เป็นเรื่องหนึ่ง แต่ถ้ามีใครมารังแกพี่ชายของเขา เฉินเสี่ยวซานย่อมจะออกหน้าเพื่อพี่ชายอยู่แล้ว
“ไปกันเถอะ พี่ใหญ่ ไปเอาเรื่องพวกนั้นกัน!”
“ไปจัดการพวกมัน!”
สะใภ้ใหญ่เฉินกับสะใภ้รองเฉินเห็นสามีของพวกตนตรงไปหาเรื่องทางนั้นแล้วก็ร้อนใจยิ่งนัก
ด้านหนึ่งปวดใจที่เงินหายไป หวังว่าสามีจะสามารถทวงเงินกลับมาได้ อีกด้านหนึ่งกลับกังวลว่าพวกเขาไปสู้รบปรบมือกับคนอื่นแล้วจะได้รับบาดเจ็บเอาได้
พวกนางสองคนพันแขนเสื้อขึ้น เดินตามไปด้วย
เฉินหลิ่งแข้งขาไม่ดีเท่าไหร่ เ
