บทที่ 739 เพราะอ่อนแอเกินไป
เย่อวี๋หรานยกตัวอย่างเรื่องที่เคยถูกคนบังคับซื้อสูตรทำชาด รวมถึงเรื่องที่เคยถูกคนใส่ร้ายจนต้องเข้าคุกไปคราวนั้น
ฮูหยินอวี๋คนนั้นก็แค่เปิดร้านขายชาดเล็ก ๆ ร้านเดียว แต่ไฉนนางจึงกล้ามีความคิดอยากฮุบสูตรทำชาดของสกุลจูกันเล่า?
ก็เพราะนางคิดว่าสกุลจู ‘อ่อนแอ’ มาก ต่อให้แย่งชิ้นเนื้อมาสักคำ สกุลจูก็ไม่อาจทำอย่างไรกับนางได้
บ่อนพนันอี้ซิงก็เช่นกัน พวกเขาคิดว่าสกุลจูเป็นเนื้อชิ้นหนึ่ง จึงอยากจะทึ้งกัดสักคำ
คนที่คิดร้ายต่อสกุลจูเหล่านี้ก็เพียงเห็นว่าสกุลจูเริ่มจะตั้งตัวได้ พอมีทรัพย์สินบ้างเล็กน้อย ขณะที่พวกเขาก็ต้องการทรัพย์สินเล็กน้อยนั้น จึงวางแผนแย่งชิงมา
แต่คนเหล่านั้นเป็นเพียง ‘คนนอก’ เย่อวี๋หรานแค่ต้องหาวิธีหลีกเลี่ยงพวกเขา ขอแค่ไม่โคจรไปพบพวกเขาก็พอแล้ว แต่หมู่บ้านสกุลจูไม่เหมือนกัน หมู่บ้านสกุลจูเป็นรากฐานของสกุลจู เป็นวงศ์ตระกูลเดียวกัน เป็นถิ่นพำนักของบรรพชนหลายชั่วรุ่นของสกุลจู ในภายภาคหน้าก็จะเป็นแหล่งเครือข่ายความสัมพันธ์อีกด้วย ถ้าคนที่นี่กลายเป็นเหมือนฮูหยินอวี๋หรือคนของบ่อนพนันอี้ซิงไปเสียแล้ว เช่นนั้นก็เท่ากับว่าในใต้หล้านี้ไม่เหลือสถานที่พักพิงของสกุลจูอีกต่อไป
ดังนั้น ถ้าสกุลจูไม่ใช่แค่ดีกว่าคนอื่นเพียงเล็กน้อย พาคนอื่น ๆ ร่ำรวยไปด้วยกัน สกุลจูก็ต้องร่ำรวยล้นฟ้าในก้าวเดียว กลายเป็นคนที่ใคร ๆ ต้องแหงนหน้ามอง ทำให้พวกเขาไม่กล้าคิดร้าย ไม่กลายเป็
