บทที่ 717 คำโกหกกับเรื่องจริง
การได้ยินกับการได้มาเห็นด้วยตาตัวเองนั้นให้ความรู้สึกที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง
เมื่อเจ้าหน้าที่กับผู้อาวุโสของหมู่บ้านสกุลจูได้มาเห็นต้นกล้าที่ถูกทำลายไปทั้งแปลงนั้นก็โมโหเดือดดาลจนถึงขีดสุด
“ใครเป็นคนทำ?!”
“ใครมันเป็นคนทำกันแน่?!”
“เจ้าคนสารเลวที่ไม่รักชีวิตคนไหนมันทำแบบนี้ ไสหัวออกมาให้ข้าเสียดี ๆ!”
……
หญิงปากสว่างร้องไห้โฮ “เจ้าหน้าที่ ผู้อาวุโส พวกท่านต้องจัดการให้ข้านะเจ้าคะ ต้นกล้าตายไปหมดทั้งแปลงแบบนี้ ครอบครัวพวกข้าจะใช้ชีวิตต่อไปได้อย่างไร?”
“ฮือ ๆๆๆ…ทำกันเกินไป! ทำกันเกินไปแล้ว!”
“เขาต้องแค้นข้ามากปานไหนกัน ถึงได้มาทำร้ายกันแบบนี้?”
“ถึงจะมีความแค้นก็มาหาข้าตรง ๆ สิ มาลงกับนาข้าวของพวกข้าได้อย่างไร?”
……
นางร่ำไห้อ้อนวอน จูหย่งหนิงสามีของนางก็ยืนถอนหายใจอยู่ข้าง ๆ ขอร้องให้เจ้าหน้าที่กับผู้อาวุโสช่วยจัดการให้
ในยุคสมัยเช่นนี้ มีใครบ้างที่ไม่ได้เลี้ยงปากท้องด้วยการทำนา?
ทำลายแปลงนาของคนอื่นเทียบได้กับการเอาชีวิตคนทั้งครอบครัวของอีกฝ่าย คนผู้นี้ใจดำอำมหิตเกินไปแล้ว!
คนในหมู่บ้านจำนวนไม่น้อยที่ทราบข่าวต่างก็ตรงมาที่นี่
พวกเขามีสีหน้าเหลือเชื่อ ไม่เข้าใจเลยสักนิด ชีวิตกำลังดีขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งยังไม่เคยเห็นว่าใครมีความแค้นใหญ่หลวงปานนั้นกับหญิงปากสว่าง ไฉนจึงมาลงมือกับแปลงนาของนางได้เล่า?
ใครบางคนถามหญิงปากสว่างว่า ช่วงนี้นางได้ไปล่วงเกินใครมาหรือเปล่า?
