กท่านถูกใจก็รีบลงมือโดยไว ไม่อย่างนั้นคนเขาจะไปดูตัวกับคนอื่นแล้วนะ
ถึงอย่างไรหลี่ฉินก็ถึงวัยออกเรือนแล้ว ไม่อาจรอช้าได้อีก
กฎหมายของราชสำนักเซินถูไม่ได้มีไว้ล้อเล่น หากผ่านช่วงเวลาที่กำหนดไปแล้ว แค่การปรับเงินก็สามารถทำให้สกุลหลี่สิ้นเนื้อประดาตัวได้
“แม่นางสกุลหลี่?” เหวินฮูหยินเอ่ยถามยืนยัน
“อืม” เย่อวี๋หรานพยักหน้า
“ไอ้หยา แม่นางที่ดีอย่างนั้น ข้าดึงตัวมาเป็นลูกสาวยังแทบไม่ทัน จูต้าเหนียง ท่านไม่อาจให้นางดูตัวสุ่มสี่สุ่มห้านะ พวกเราต้องเลือกครอบครัวที่ดีหน่อย เป็นต้นว่าครอบครัวที่อยู่ในตำบลอย่างพวกข้าก็ไม่เลวเหมือนกันนะ” เหวินฮูหยินเข้าใจเจตนาของอีกฝ่ายได้ในทันที ตอบกลับไปพร้อมรอยยิ้มว่า “ข้าบอกท่านเลยก็ได้ คนในตำบลอย่างพวกข้าไม่ต้องทำนา ทั้งไม่ต้องขึ้นเขาไปหาของป่า สิ่งที่ต้องทำมีแค่ดูแลเรื่องในเหย้าเรือนให้ดีเท่านั้น ดูแลสามีกับลูก ๆ ก็พอแล้ว เรื่องข้างนอกนั่นล้วนเป็นหน้าที่ของสามี”
“ทางบ้านลูกสาวบุญธรรมของข้าก็อยากให้ลูกสาวแต่งเข้าตำบลเหมือนกัน แต่ก็ไม่รู้จักคนทางนั้นนี่นา”
“ฮ่า ๆๆๆ…จูต้าเหนียง ท่านมาหาถูกคนแล้ว เรื่องนี้ท่านต้องมาหาข้านะ ข้าก็อยู่ในตำบลเหมือนกัน” เหวินฮูหยินกล่าวอย่างยิ้มแย้ม “คนที่ข้าจะแนะนำนั้นไม่ได้มีแต่ข้าที่รู้จัก ท่านก็รู้จักเหมือนกัน”
“อ้อ? ใครหรือ?”
“ลูกชายข้าเอง เหวินเหรินซาน”
“เหรินซานเองหรือ…เหรินซานก็ไม่เลวนะ แต่ท่านคงไม่ได้ล้อข้าเล่นหรอกใช่ไหม?
