ี่จ่ายเงิน
ยิ่งไปกว่านั้น สภาพครอบครัวในยามนี้แม่สามีไม่ต้องไปทำงานในไร่อีกแล้ว นั่งเก็บเงินอยู่ที่บ้านทั้งวัน คนที่มีเงินมากที่สุดก็คือนาง
หากนางไม่จ่ายเงิน ในอนาคตเงินจำนวนนี้ก็ไม่รู้จะเอาไปไว้ให้ผู้ใด
แทนที่จะรอจนบ้านใหญ่ของพวกเขาไม่ได้ส่วนแบ่งอันใด ไม่สู้หาโอกาสให้แม่สามีเอาเงินมาใช้จ่ายที่บ้านใหญ่ของพวกเขาจะดีกว่ากระมัง
แม้นางจะยังรู้สึกปวดใจกับเงินหลายร้อยตำลึง แต่คิดดูแล้วหากแม่สามีไม่ได้เอาเงินมาใช้กับบ้านใหญ่ของพวกเขา แต่เอาไปใช้กับบ้านของพี่น้องคนอื่น นางก็ยังเต็มใจที่จะให้เอาเงินมาให้กับบ้านใหญ่ของพวกเขาก่อนอยู่ดี
“จะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไร?” จูต้าขมวดคิ้ว “เงินของท่านแม่เป็นของส่วนรวม ควรใช้อย่างไรก็พูดกันไปนานแล้ว หากเอาทั้งหมดมาใช้กับบ้านใหญ่ของพวกเรา คนอื่นย่อมไม่พอใจแน่ แม้ว่าพวกน้องชายของข้าจะเต็มใจ แต่ภรรยาที่พวกเขาตบแต่งด้วยย่อมไม่เห็นด้วย”
“ทำไมจะไม่เห็นด้วยเล่า เรื่องนี้เป็นท่านแม่ที่เต็มใจ พวกเขาจะยังโต้แย้งท่านแม่ได้หรือ? อีกอย่างในอนาคตผู้ที่ดูแลท่านแม่ก็เป็นพวกเราไม่ใช่หรือ?” หลิ่วซื่อพูดย้ำ “พวกเราเป็นบ้านใหญ่นะ”
จูต้านิ่งงัน
หลิ่วซื่อเห็นเขาสะเทือนใจก็รีบโน้มน้าว “ถึงแม้พวกเราจะเป็นบ้านใหญ่ แต่เงินของครอบครัวนี้ล้วนไปอยู่ที่บ้านไหนเล่า? เป็นบ้านที่สี่ จะการค้าอาหารก็ดี จะสูตรอาหารก็ดีล้วนไปอยู่ในมือของน้องสี่กับน้องสะใภ้สี่ของท่าน…”
“ในบ้านปกติแล้วงานที่สก
