ห็นวงการศัลยกรรมประสาทของประเทศเราอยูในสายตาเลย.เพียงประโยคเดียวก็ทำใหหนาวจับใจ!นีคือความเหน็บหนาวและไรกำลังทีแผออกมาจากสวนลึกของจิตวิญญาณ ตัวอยูต่างแดน แตใจผูกแนนอยูกับมาตุภูมิ โชคชะตาของพวกเขาผูกมัดอยูกับมาตุภูมิตลอดกาล ลอนดอนกว้างใหญ่ แตจะมีลักกี่แหงที่ยอมรับพวกเขา เป้าหมายที่พวกเขามายังประเทศนี้ก็เพื่อศึกษาเทคนิค ศัลยกรรมประสาทชันนำจากอีกฝ่าย ตั้งเป้าวาพอเรียนสำเร็จแล้วจะได้กลับไปพัฒนาเทคนิค ศัลยกรรมประสาทที่บ้านเกิด ยกระดับภาพรวมของพวกเขา หากไมใชเพราะภาระและหนาที่ ใครจะอยากจาก บานเกิดนานหลายปีมาอยูในตางแดนเพียงลำพัง ศึกษา เลาเรียนอยางเจียมเนื้อเจียมตัวอยูทามกลางสายตาแปลก พิกลของชาวตางแดนทีแฝงความดูแคลนเอาไว ไมใชเพราะมาตุภูมิต้องการพวกเราหรอกหรือ ไม่ใชเพราะ..ผู้ป่วยมากมายต้องการพวกเราหรอกหรือ คนเราพึงตระหนักถึงหน้าที่ดีเมือความสามารถของคุณบรรลุถึงระดับหนึงแลว คุณ จะรู้เองวาชีวิตนี้คุณเกิดมาเพื่อสิ่งใด ทุกคนลวนเงียบงัน! ประช โยคนี้ทำร้ายจิตใจมาก ทิ่มแทงไปถึงวิญญาณของ พวกเขาทวาเป็นถอยคำทีกระจางชัดเป็นความจริงยิง!หลังจากทุกคนเงียบกันอยูนาน ตางสบตากันและกันเฮอเสียงถอนหายใจดังขึน! หลายปีที่ผานมาองค์กรนี้ให้ความอนุเคราะหพวกเรา มากมายจริงๆ! ถึงขันทีศาสตราจารยหวังจงเฉิงและศาสตราจารย์ ตั้วนกั่วเชิงกลุมผู้บกเบิกวงศัลยกรรมประสาทของประเทศจีน ก็ไดรับความชวยเหลือจากองค์กรนึถึงนำพาวงการศัลยกร
