่อกล่าว “ในเมื่อท่านคิดแบบนี้ แล้วตอนที่ท่านแม่ถามความคิดเห็นของทุกคน ทำไมท่านไม่เสนอขึ้นมาล่ะเจ้าคะ?”
“…” หลิ่วซื่อ
ก็ตอนนั้นแม่สามีอยู่นี่ นางจะกล้าพูดขึ้นมาได้อย่างไร?
แม่สามีเป็นคนอย่างนั้น ถ้านางพูดขึ้นมา จะมิถูกฆ่าตายคาที่เลยหรือ?
หลี่ซื่อเห็นอีกฝ่ายไม่ตอบ ในใจก็พอจะเดาอะไรได้ แต่นางไม่พูดออกมา ทั้งยังไม่คิดจะตัดสินใจแทนหลิ่วซื่อ แต่ถามออกมาว่า “ถ้าอย่างนั้น ท่านจะทำอย่างไรต่อไปเจ้าคะ? ท่านคิดจะพูดเรื่องนี้กับท่านแม่ตอนไหน?”
ความหมายของคำพูดนางก็คือ ท่านคงไม่เอาแต่รอให้คนอื่นไปพูดกับแม่สามีแทนท่านหรอกนะ?
นี่เป็นเรื่องของท่านชัด ๆ ใครติดค้างท่านอย่างนั้นหรือ จะได้ช่วยเหลือท่านไปตลอด
หลิ่วซื่อพูดจาตะกุกตะกัก แต่สื่อความหมายได้ว่า นางหวังว่าพวกนางจะช่วยถ่ายทอดคำพูดให้แม่สามี เรื่องหลังจากนั้นก็จะสำเร็จไปเอง
ได้ยินอย่างนั้น หลี่ซื่อก็ต้องกลอกตาอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้: พี่สะใภ้ใหญ่จะดูเบาแม่สามีเกินไปแล้วกระมัง?
แต่นางก็คร้านจะเตือนหลิ่วซื่อแล้ว จึงพูดไปว่า “ได้ ถ้าอย่างนั้นพรุ่งนี้ข้าจะไปพูดกับท่านแม่ บอกว่าเย็นวันนี้ท่านทะเลาะกับพี่ใหญ่นะเจ้าคะ…”
ตอนออกมาจากห้องของหลิ่วซื่อ หลินซื่อยังสับสนอยู่บ้าง
นางไม่เข้าใจเลย ยังไม่ทันพูดคุยกันให้รู้เรื่อง ไฉนพี่สะใภ้สี่ก็ตกปากรับคำพี่สะใภ้ใหญ่แล้วเล่า?
“พี่สะใภ้สี่ ท่านหมายความว่าอย่างไรเจ้าคะ? ทำไมท่านยังคิดจะเข้าไปยุ่งอีก?” หลินซื่อถามอย
