ือนน้ำร้อนเดือดจัดปลุกเหล่าหมาให้ตื่นรู้ทันทีใช่แล้ว! เขาเงยหน้ามองหวังเซียนอย่างจริงจังชายคนนี้ที่มีรูปร่างและน้ำหนักเท่ากันก็รู้สึกสนิทสนมขึ้นมา! เหล่าหมามองหวังเซียนมองรอยยิ้มเซ่อๆของเขาเป็นฝ่ายยื่นหมัดออกไปก่อนแตะหมัดกับหวังเซียน“ยอมรับฝีมือ!”“ถ่อมตัวแล้ว!”
มิตรภาพระหว่างสองจอมเซ่อซ่าก่อตัวจากจุดนี้ อันเยียนจวินที่อยู่ด้านข้างเห็นเหตุการณ์แล้วไม่ค่อยเข้าใจว่าระบบสมองของพวกเขาเป็นแบบไหนกันแน่เวลานี้ฉางลี่นาเดินผ่านมาพอดีหลังจากได้ยินบทสนทนาที่น่าตกใจนี้เธอตะลึงงันทันทีหลุดปากออกมาว่า “เจ้าพวกเซ่อ!” โชคดีที่ไม่มีใครได้ยินเธอรีบเดินหนีไป
อย่างที่ภาษิตว่าไว้หลังผ่านตรุษเล็ก[1]ก็คือตรุษจีน! สองสามวันมานี้ในโรงพยาบาลมีคนไม่มากแล้วแต่สองสามวันมานี้แผนกฉุกเฉินมีงานยุ่งขึ้นมาตอนนี้เตียงผู้ป่วยในห้องสังเกตอาการเต็มแน่นไปหมด หนึ่งห้องมีทั้งหมดแปดเตียงเต็มหมดทุกเตียง ช่วงนี้มีคนที่ดื่มเหล้าตอนดึกแล้วตีกันไม่น้อยเลยจริงๆบางครั้งก็มีพวกหนุ่มๆที่ตีกันเพื่อแย่งคู่ด้วย เรื่องนี้ทำให้เฉินชางสะทอนใจอย่างยิ่งมนุษย์ผ่านวิวัฒนาการมาหลายล้านปีแต่ยังคงกำจัดนิสัยเสียจุดนี้ทิ้งไม่ได้ ช่วงเช้าตรู่เฉินชางเพิ่งมาถึงแผนกฉุกเฉินก็ได้ยินเสียงคนทะเลาะกันดังมาจากโถงแผนกฉุกเฉินชั้นหนึ่ง เฉินชางมองฉางลี่นาที่เข้าเวรดึกเมื่อคืนพลางถาม “เกิดอะไรขึ้นครับ” ฉางลี่นาถอนหายใจอย่างจนปัญญา “ทะเลาะกันมาเกินหนึ่งชั่วโมงแล้ว
