อันหยางให้เป็นเมืองที่มีความโดดเด่น เป็นผู้นำด้านการรักษาพยาบาลและการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ที่ล้ำสมัย”
อวี๋ชวงหย่งได้ยินการวิเคราะห์ของฉีเหลียนซานก็เข้าใจกระจ่างแจ้งทันที แต่ก็ยังถามอย่างประหลาดใจ “ผู้อำนวยการฉี…การจะสร้างเมืองแบบนี้ คนคนเดียวคงทำไม่ได้ เฉินชาง…”
ฉีเหลียนซานส่ายหน้า ตัดบทเขา “ไม่ เฉินชางทำได้!”
อวี๋ชวงหย่งเห็นฉีเหลียนซานน้ำเสียงแน่วแน่ก็ไม่ได้เถียงอะไรอีก
ความจริงจางมู่ที่เงียบมาโดยตลอดเป็นผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ที่สุด!
หลังจากเขาเห็นข่าวนี้ก็ออกจากห้องไป
เขาจะบอกข่าวนี้กับทุกคน
ให้ทุกคนรอหน่อย!
รออีกหน่อย!
มีคนคนหนึ่งกำลังพยายามเพื่อพวกเขา
แม้เฉินชางไม่ได้พูดถึงแม้แต่คำเดียว แต่จางมู่รู้ว่า ถ้าอยากได้ผลประโยชน์ก็ต้องยอมแลก เฉินชางเสียสละไปเท่าไรแล้ว
จางมู่คิดถึงตรงนี้ก็หน้าแดงเล็กน้อย
ศาสตราจารย์เฉินที่พูดได้ว่าเป็นคนแปลกหน้าคนหนึ่งยังพยายามเพื่อพวกเขาขนาดนี้
แต่เขากลับหนี
ครั้งนี้จางมู่ตัดสินใจว่าเขาจะรับใช้เฉินชาง พาพี่ๆ น้องๆ กลุ่มนี้ทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่
ความพยายามของศาสตราจารย์เฉินจะได้ไม่เสียเปล่า
จะทำให้ประชาชนมณฑลตงหยางเสียใจไม่ได้
จางมู่โทรหาเฉินชาง พูดด้วยน้ำเสียงจริงใจ “
