ผลงาน ใครจะโง่ยอมอยู่ต่อ”
“อย่างที่สอง…ยังเกี่ยวกับสภาพแวดล้อมของสถาบันวิทยาศาสตร์อยู่ดี เรื่องนี้ค่อนข้างซับซ้อน สายสัมพันธ์หนุนหลังพรรคพวกหยั่งรากฝังลึก ผมเองก็พูดให้กระจ่างไม่ได้ อย่าว่าแต่ผมเลย แม้แต่ผู้อำนวยการฉีเหลียนซานก็หมดหนทาง”
พอได้ฟังจางมู่พูดมากมายขนาดนี้
พวกเฉินชางก็เข้าใจขึ้นมาก
หากคนพวกนี้ต้องการลาออกจริงๆ ก็ง่ายมาก
เนื่องจากพวกเขาเป็นบุคคลที่มีความสามารถ อย่าว่าแต่ไปต่างประเทศเลย สุ่มเลือกบริษัทยาสักแห่ง รายได้ต่อปีก็ประมาณห้าแสนต่อปีแล้ว
ถ้าอยู่ที่นี่ต่อจะไม่ได้รับทรัพยากรวิจัยที่ต้องการ อีกทั้งไม่มีหนทางเลื่อนตำแหน่ง ไม่ได้เลื่อนตำแหน่งและไม่ได้รับทุนวิจัย ไม่มีเงินทุนก็ไม่มีผลสำเร็จ…
นี่คือวงจรอุบาทว์ที่ปิดตายอย่างสมบูรณ์
ดังนั้น อยู่ต่อจะมีประโยชน์อะไร
เฉินชางบ่นในใจ
ละทิ้งทางรอดเพื่อรักษาน้ำใจใช้กับยุคสมัยนี้ไม่ได้แล้ว ถึงขั้นที่เรียกได้ว่าออกจะเป็นอันธพาลด้วยซ้ำ
เมื่อหลายวันก่อน แหล่งถ่านหินขนาดใหญ่ของมณฑลแห่งหนึ่งต้องการรับนักศึกษาปริญญาโทสองพันอัตราก็ถูกด่าจนเป็นประเด็นร้อนแรง
เพราะอะไรน่ะหรือ
ว่ากันในแง่น้ำใจ บอกว่าต้องการสร้างความสมบูรณ์แบบ แต่ไม่คิดบ้างเลยว่าไม่ใช่แค่รับคนม
