วเคอ ผมถามคุณหน่อยสิ ถ้าหมอเจอเรื่องแบบนี้ในโรงพยาบาล สิ่งแรกที่ต้องคำนึงถึงคืออะไร”
เสี่ยวเคอผงะไปเล็กน้อย “อะไรเหรอคะ”
เฉินชางหุบยิ้ม เอ่ยอย่างจริงจัง “จรรยาบรรณวิชาชีพ!”
“พวกเราเป็นหมอ ไม่จำเป็นต้องเอาตัวไปยืนบนยอดศีลธรรม แน่นอนว่าการฝ่าฝืนกฎหมายก่ออาชญากรรมก็ทำไม่ได้เหมือนกัน แต่ว่า…ในสถานการณ์ทั่วไป หลังจากพวกเราพบคนคนหนึ่ง สิ่งแรกที่ต้องทำคือสังเกตว่าเขาหรือเธอมีปัญหาหรือไม่
พวกเราสมควรวิเคราะห์และตัดสินจากมุมมองของคนเป็นหมอ ไม่ใช่นินทาชีวิตส่วนตัวของอีกฝ่ายตามจิตใต้สำนึก!”
เสี่ยวเคอเป็นสาวน้อยหัวไวมากคนหนึ่ง เธออดแลบลิ้นไม่ได้ “โอ้! ฉันเข้าใจแล้วค่ะ!”
จากนั้นเธอเบิกตากว้าง “ศาสตราจารย์เฉิน ความหมายของคุณคือ…กัวเป่าเย่คนนี้ เธอ…ป่วยเหรอคะ”
เฉินชางยิ้มอย่างลึกลับ!
…
เวลานี้ ภายในห้องทำงานแพทย์แผนกฉุกเฉินหน่วยที่หก สถานการณ์เหมือนหม้อน้ำเดือดมานาน คึกคักอย่างยิ่ง!
“วันนี้เจ้าหนุ่มเฉินชางเป็นอะไรไป เอาใจใส่พี่สะใภ้เกินไปหรือเปล่า” หม่าเยว่ฮุยมองเฉียวเฉิงอัน เอ่ยด้วยความสงสัย!
หลังพูดจบ จู่ๆ หม่าเยว่ฮุยก็นึกอะไรได้ มีสีหน้าตกใจ เขามองเฉียวเฉิงอันพลางเอ่ยปลอบ “ผู้อำนวยการเฉียว คุณอย่าคิดเหลวไหล
