ถึงเป็นแบบนี้
เหตุสุดวิสัยในการผ่าตัดเคสหนึ่ง ทำให้โจวหงกวงต้องอำลาเวทีศัลยกรรมอย่างถาวร
แต่ว่าหมอทุกคนในแผนกศัลยกรรมตับและท่อน้ำดีของโรงพยาบาล 301 รู้กันหมดแล้ว
คิดว่าอีกไม่นาน ข่าวที่ตนกลายเป็นคนไร้ประโยชน์คงแพร่ไปทั่วเมืองหลวงแน่!
ไม่สิ…
บางทีตอนนี้คงแพร่ออกไปแล้ว
พอเห็นเท้าเฉินชางขยับเข้ามา โจวหงกวงก็รู้ว่าบางทีเรื่องของตน…อาจจะรู้กันทั่วแล้วกระมัง
เข้าคัดเลือกสมาชิกสภาวิทยาศาสตร์ในหนึ่งเดือน!
มันกลายเป็นเรื่องเสียดสีสำหรับโจวหงกวงไปแล้ว
เขียนหนังสือจบแล้วยังไงต่อล่ะ
สุดท้ายทุกอย่างก็สูญเปล่าอยู่ดี!
เฮ้อ
เฉินชางเป็นฝ่ายยื่นมือออกไปก่อน ยื่นออกไปตรงหน้าโจวหงกวง “ลุกไหวไหมครับ”
โจวหงกวงส่ายหน้า
เขาละอายใจ
เฉินชางเอ่ยต่อว่า “เป็นเรื่องใหญ่มากสินะครับ!”
โจวหงกวงได้ยินก็พลันเงยหน้าเบิกตากว้างด้วยความตื่นตัว มองเฉินชางอย่างสับสน “เป็นเรื่องใหญ่มากงั้นเหรอ”
“นี่คือความฝันสูงสุดในชีวิตผม”
“ไม่ง่ายเลยกว่าจะมีโอกาสกลายเป็นจริง แต่ตอนนี้…พังหมดแล้ว!”
“คุณรู้จักเสียงฝันสลายไหมล่ะ เป็นแบบนี้ไง!”
ขณะที่พูด เขาหยิบขวดเหล้าขึ้นมาฟาดหัวทันที!
“แบบนี้ไงล่ะ!”
เลือดค่อยๆ ไหลลงมา
เฉินชางเงียบงัน เขารู้ดี