็เป็นพาร์กินสันได้ล่ะ!
ในใจเฉินชางรู้สึกเศร้าสร้อย
เขาหันไปมองเหอจื้อเชียน “เรื่องเกิดขึ้นนานหรือยัง”
“แล้วคุณรู้ได้ยังไง อีกอย่าง…ครั้งนี้เป็นอาการครั้งแรกหรือเปล่า”
เหอจื้อเชียนส่ายหน้า “ผมทราบสถานการณ์คร่าวๆ บางส่วนเท่านั้น แต่ว่า…สถานการณ์อย่างละเอียดเป็นยังไงตอนนี้ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน!”
เฉินชางรีบถามต่อ “สถานการณ์คร่าวๆ เป็นยังไงครับ”
“หนังสือเขียนเสร็จแล้วใช่ไหมล่ะ ขาดแค่ตรวจทานครั้งสุดท้าย เขาส่งมาให้ผมอาทิตย์ก่อน อาทิตย์นี้ผมไม่ได้ติดต่อกับเขาเลย!”
“พอไปหาที่โรงพยาบาลก็ไม่เจอเขา ผู้อำนวยการโรงพยาบาลบอกว่าเขาขอลาหยุด”
“ผมโทรหาเขาหลายสายแต่ไม่มีคนรับ”
“ผมก็ไม่ได้คิดว่ามีเรื่องอะไร”
“ปรากฏว่า…ตอนผมไปตามหาที่แผนกของพวกเขา บังเอิญได้ยินเพื่อนร่วมงานเก่าผมคนหนึ่งพูดถึงเรื่องนี้!”
“อาทิตย์ก่อนมีผ่าตัดซ่อมแซมตับเสียหายเคสหนึ่ง ในช่วงสำคัญที่สุดของการผ่าตัด ผู้อำนวยการโจวเลือกผ่าตัดซ่อมแซมความเสียหายของเส้นเลือดดำใกล้ตับที่มีความยากสูงสุด”
“คุณเองก็รู้ถึงความยากของการผ่าตัดนี้ดี”
เฉินชางพยักหน้ารับ
สมัยก่อนทั่วมณฑลตงหยางมีคนที่ซ่อมแซมความเสียหายของเส้นเลือดดำใกล้ตับไม่ถึงสามคนด้วยซ้ำ คนที่ทำไ
