ร?
แต่หลังจากความตะลึงในตอนแรกสลายไป เมื่อมาเห็นจูชีอีกครั้ง ในใจนางกลับมีบางอย่างที่ต่างไปจากเดิม
แม้จูชีจะอายุมากกว่าเสินอิงอวี่ แต่เพราะมีความคิดอ่านเรียบง่าย ในสายตาของเสินอิงอวี่ จูชีก็เหมือน ‘น้องชาย’ คนหนึ่ง
แต่ถ้า ‘น้องชาย’ ผู้นี้ไม่ใช่น้องชายอีกต่อไป แต่อาจกลายมาเป็นว่าที่สามีของนางเล่า?
จูซานความรู้สึกไวปานไหน จิตใจจมดิ่ง แบกสัมภาระแล้วพาจูชีกล่าวอำลาครอบครัวอาจารย์เสิน
ก่อนจะไปถึงเกวียนเทียมวัวจากหมู่บ้าน เขายังถามหยั่งเชิงจูชี “เจ้าเจ็ด เจ้าคิดว่าพี่สาวของกวงจี้เป็นอย่างไรบ้าง?”
“ก็ดีนี่ขอรับ ทำไมหรือ?” จูชีไม่ได้สนใจฟังเลยสักนิด ความคิดจิตใจของเขาจดจ่ออยู่กับแป้งย่างไส้เนื้อในมือตัวเองที่เสินต้าเหนียงให้มาแผ่นนั้น
เพราะในสายตาของจูชี คนที่มองไม่เห็นตัวยังไม่สำคัญเท่าแป้งย่างไส้เนื้อในมือเขา
เสินต้าเหนียงมีฝีมือในการทำแป้งย่างยิ่งนัก ด้านนอกย่างจนหอมกรุ่น ข้างในยัดไส้น้ำพริกเนื้อ ทั้งยังเป็นน้ำพริกเนื้อที่ครอบครัวของเขาเป็นคนขาย รสชาตินั้นเยี่ยมยอดอย่าบอกใครเชียว!
“เจ้าคิดว่า ให้นางเป็นภรรยาข้าดีไหม?” เดิมทีนั้นจูซานอยากถามว่าให้มาเป็นภรรยาของจูชี แต่ก็กลัวว่าน้องชายจะคิดออกนอกลู่นอกทาง ตอนแรกไม่ได้คิดอะไร แต่พอตนเองพูดขึ้นกลับเปลี่ยนคำพูดไปเสียได้
“อ้อ ท่านอยากสู่ขอภรรยาหรือ? ท่านไปถามท่านแม่สิ ท่านแม่ตกลงแล้วถึงจะได้ ข้าไม่มีความเห็นหรอก”
จูชีไม่เข้าใจเลยว่าทำไมต้องเอ
