ล้ว”
เหมียวหย่งเจินอดโล่งอกไม่ได้“เฮ้อ… สัปดาห์นี้ลูกชายฉันต้องไปอัดรายการ! เคยดูรายการสมองที่ล้ำที่สุดไหมคะ ลูกชายฉันคือหลิวเหว่ยเจ๋อ การแข่งขันในสัปดาห์หน้าสำคัญมาก”
ตอนพูดถึงลูกชาย บนใบหน้าของเหมียวหย่งเจินเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ!เฉินชางเห็นแบบนี้ก็ไม่ได้ตัดบท เขาเข้าใจความรู้สึกแบบนี้ก็เหมือนตอนที่เฉินต๋าไห่พูดถึงตน บนใบหน้าก็เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจเช่นกัน
ทว่าครู่หนึ่งหลังจากนั้น เฉินชางเผยรอยยิ้ม“ครับ ผมรู้จักหลิวเหว่ยเจ๋อ เขาเป็นเด็กที่เก่งมาก”
เหมียวหย่งเจินพยักหน้า “เขาคืออัจฉริยะค่ะ!”เหมียวหย่งเจินพูดอีกว่า “หมอเฉิน คุณต้องรักษาเขาให้ดีๆ นะคะ เขายังมีอนาคตที่สดใส!”
หยางเจี๋ยที่อยู่ข้างๆ ได้ยินคำพูดนี้ก็ไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่ในใจรู้สึกไม่ชอบผู้หญิงคนนี้นักอัจฉริยะ… จะอัจฉริยะสู้ศาสตราจารย์เฉินได้เหรอบนโลกนี้เต็มไปด้วยอัจฉริยะ สิ่งที่ขาดคืออัจฉริยะที่เติบโตขึ้นมาเป็นผู้เป็นคน!
เฉินชางจึงตอบว่า “ผมจะทำให้ดีที่สุดครับ หวังว่าพวกคุณจะให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่”
ตอนนี้เองพยาบาลหยางเวยเดินเข้ามา“ศาสตราจารย์เฉินคะ เออ… หลิวเหว่ยเจ๋อปัสสาวะรดที่นอนค่ะ”
เฉินชางได้ยินคำพูดนี้ก็อึ้งไป!ปัสสาวะรดที่นอนเหรอ? เก้าขวบแล้วยังปัสสาวะรดที่นอนอีกหรือ หรือว่ากลั้นปัสสาวะไม่อยู่ความคิดแรกของเฉินชางคือ เด็กคนนี้มีปัญหาอะไรหรือเปล่า
ตอนนี้เองเหมียวหย่งเจินหน้าแดงขึ้นมา“เออ… พวกคุณก็รู้ว่าอัจฉริยะ
