… จะพูดอย่างไรดี เขาไม่อยากให้เรื่องราวรุนแรงไปกว่านี้
“ซื้อยาผิดก็ควรไปร้านขายยาสิ!”“ใช่ เกี่ยวอะไรกับหมอ”“จริงด้วย!”
ความจริง จากเรื่องนี้จะเห็นถึงความแตกต่าง ถ้าเป็นเมื่อก่อน เมื่อเกิดข้อพิพาท คนส่วนใหญ่จะอยู่ข้างผู้ป่วยโดยไม่สนว่าเรื่องราวเป็นอย่างไร ทว่าหลายปีมานี้ เริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลง ทุกคนมีแนวโน้มที่จะเข้าข้างฝั่งที่มีเหตุผลมากกว่า
ชายวัยกลางคนมีตรรกะความคิดที่ชัดเจน เขาถอนหายใจพูดอย่างจนปัญญา “คุณหมอท่านนั้นลายมือหวัดเกินไป”
เฉินชางพยักหน้า “ใช่ครับ เรื่องนี้เราเองก็มีส่วนรับผิดชอบ ผมจะไปคุยกับหัวหน้าเยวเลี่ยงว่าจะจัดการอย่างไรต่อ เดี๋ยวให้พวกคุณไปเจรจากันเองนะครับ”
ต้องยอมรับว่าเรื่องนี้เป็นความรับผิดชอบของเยวเลี่ยง ประเด็นแรก โดยทั่วไปใบสั่งยาของโรงพยาบาลจะออกทางอิเล็กทรอนิกส์ ยุคไร้กระดาษเกิดขึ้นในโรงพยาบาลมาหลายปีแล้ว โดยเฉพาะในเมืองหลวง ซึ่งใบสั่งยาที่เขียนด้วยลายมือนั้นหายากแล้ว
แต่ก็ไม่ได้เป็นแบบนั้นเสียทีเดียว ใบสั่งยาที่เขียนด้วยลายมือยังมีอยู่ นี่คือห่วงโซ่อุตสาหกรรมอุปทาน และหมอจำนวนมากได้ร่วมมือกับร้านขายยาภายนอก อย่างเช่น การทำข้อตกลงว่า ผมออกใบสั่งยาจำนวนเท่าไร สิ้นเดือนคุณต้องให้เงินผมเท่าไร หมอจะเขียนใบสั่งยาที่เขียนด้วยลายมือและขอให้คนไข้ออกไปซื้อยาตามสถานที่ที่กำหนด
ส่วนร้านขายยาข้างนอก ถึงอย่างไรก็เป็นองค์กรเอกชน เภสัชเข้าไปทำไม่กี่วันก็เปลี่ยนคน มีไม
